Wist je dat?

Ik hou wel van een quiz. Elk item begint met wist je dat.....

• We gisteren geen connectie hadden door de tsunami alert?
• het hier overal super lekker ruikt (curry, bloesems, bloemen, tinte hare shampoo, frank's oksels)
• Tinte steeds de show steelt met haar mooie rode haren en haar glimlach?
• Tine er in ne sari heel mooi uit zou zien?
• We al mega veel diertjes hebben gezien (wurgslang, cobra, bijtschielpad, aap, varaan/leguaan (wat is het verschil), kip (op ons bord), eekhoorn, libel, vlinder, malariamug en nen tijger (als je tinte meerekend)
• we naar een schieldpadden weeshuis zijn gaan kijken en daar de albino schilpad zijn tegengekomem met de welluidende naam Micheal Jackson?
• We een van dees gaan varen in de mangrove?
• We de honeymoon suite hebben gekregen van het hotel als verrassing? (stel u iets heel groot voor, maar dan iets ruimer en met een paar extra kamers)
• Onze funky folklore show afgelast is wegens tsunami alert?
• We de kunst van het afdingen redelijk goed onder de knie aan het krijgen zijn? this is very nice for one people.
• Er leuke mensen in het hotel zitten?
• Ik een paar kilo ga bijkomen van het lekker eten...
• Om nog maar van de cocktails te zijgen...
• Ons Tinte zich niet comfortabel voelt als er en een slang en een aap op haar zitten
• Ik hier natuurlijk mijn eigen stoere zelve onder blijf
• We vandaag voor de eerste keer de TukTuk hebben genomen
• Het belangrijkste onderdeel hiervan de toeter is, er gebeuren wonderwel nooit accidenten. Ze vallen eerder stil.
• Het in Sri Lanka een grote schande is om als vrouw voor je 30ste niet getrouwd te geraken. Als redmiddel hebben ze hier wel de krant. Kies maar een man/vrouw uit de annoncekes. Een titel kan zijn; ervaren chauffeurszoon zkt vrouw. (lees: oude man zoekt vrouw uit dito kaste)
• Onze reisleidster een toffe is. Ze neemt geen genoegen met namen zoals babe of stoot, kleine boeddha is haar bijnaam.
• Het plaatselijke feuilleton op TV zalig is. Stel u Thuis de movie voor, maar dan on speed.
• Een tropische regenbui voor de nodige verfrissing zorgt.
• Er hier drie schriften kennen: Sri Lankees, een tomaten/kikkergeschrift, Tamil, kort en hoekig en Engels.
• Er nu heel wat fotookes komen
• De Sri Lankeesjes de uitdrukking "de ballen" al kennen.
• We nu naar onze kamer trekken om onze huwelijksgeloften eens in de praktijk om te zetten...

Als eerste in het zwembad!
Baywatchgewijs, maar zonder silliconen.

Wij hebben voor de fotookes van de nieuwe hotelbrochure geposeerd.
Sexy, nietwaar?



Dit is een kiekje van onze "kleine" kamer.
Nu hebben we een ruime suite met salon, eethoek, 2 wc's: vrouwen weten waarom, en een mega terras met zicht op de Indische Oceaan.

De lobby...


Met de TukTuk naar de schildpadden. Speciaal voor Janus hebben we hier veel fotookes genomen. Ze wouden enkel in onze neus bijten.




Joe de schildpad, high 5!

The dancing Cobra.

Two monkeys

Wat vinden jullie van mijn nieuwe das?
In echt slangenleer!

Tinte moet niet hebben van die beesten.
Ze houdt alleen van dit zwijntje: moi!

Happy funday everybody

Nee dit zijn geen kiekjes van de gayparade. Maak kennis met mijn ubercoole schoonfamilie : Tinte en haar nichtjes.

Tinte haar oma wordt zo maar eventjes 60 jaar, of was het 60 jaar getrouwd? Maakt niets uit, alle redenen zijn goed om nog eens samen te komen. En met wat wordt een mens gelukkiger dan een heuse fotoreportage van de hele familie? Inderdaad, niks rien nada noppes.

Voor de gelegenheid haalde Tinte haar trouwkleed nog eens uit de kast (dat doet ze minstens 2 keer de week, maar soit). Ze ziet er nog steeds smoking hot uit in de kleedje, damn. Ik mag van geluk spreken met mijn wuvve, het was een hele goed idee om haar pollke te vragen. Er zitten dan ook goede genen in de familie.

PS 1 : Ganz fielen dank aan Daniél voor zijn geweldige trap- en cameratechnieken.

PS 2 : Let op de klemtoon, volgens Tinte's oma moet die op de 'e' vanachter staan.

Handig lijstje

Frank en Tine gaan trouwen.
- "Jihaaaaaaa!"
Dat doen ze binnen 8 dagen.
- "Hoezeeeee!"
En dat doen ze met al hun vrienden en familie.
-"Staande ovatie!"

Ja onzen trouwdag dag komt in het zicht. Hij komt dichter en dichter en dichter .... en hij nadert. Daarom zet ik hier alles netjes op een rijtje in een super handige overzicht.



Nog 8 dagen, het is donderdag
Vandaag leg ik het examen usability af. Awoert, beikes, bah. Moeten ze mij voor zo'n formaliteiten nog storen? Iedereen weet toch dat ik alle facetten van usability design al ken? Dat certificaat interaction designer is het mijne, niet moeilijk doen aub.

Nog 7 dagen, het is vrijdag
Vandaag is het blogday, dat vieren ze over de ganse wereldbol. Moosability laat zo een kans niet liggen. Jullie gaan nogal wat bijleren van de blogs die ik ga aanraden.

Ik moet ook nog jippie zeggen! Want de examens zijn achter de rug.
-"Viva faldera, falderaderide"
Dat vieren we met een heuse pizza boef chez monsieur Noir et mademoiselle Denise. En let op, Denise heeft zojuist de Belgische nationaliteit verworven. Nou nou, groei nou een baard, dat is hartstikke formitastisch, ik ga helemaal uit mijn dak. Een dikke proficiat aan deze Belgische stoot.

Maar let op Denise, er zijn consequenties aan verbonden:
Vanaf nu is het dus gedaan met het het hamsteren van kaasballen. Gedaan met het drinken van karnemelk. Gedaan met het lepelen van vla. Gooi je klompen maar over de haag.

Nog 6 dagen, het is zaterdag
Naast een stevig portie relaxerende oefeningen, regelen we vandaag de laatste prullekes voor onzen trouw. Ik denk dan aan de tafelindeling, een kaarske halen, de versiering, de dagplanning, en Tinte denkt waarschijnlijk aan veel meer zaken ...

Nog 5 dagen, het is zondag
Dit is de dag dat we alles doen waar we zaterdag geen tijd voor hadden. De backup voor zaterdag. Misschien stel ik vandaag wel de geloften aan tinte wel op? Wie weet da?

Nog 4 dagen, het is maandag
Op maandag heb ik nog niets gepland. Misschien de officiële speech day? Bijslapen? Backup voor zondag?

Nog 3 dagen, het is dinsdag
Vandaag is het sporten geblazen. Ik wil gaan squashen. Wie wil het tegen mij opnemen? Wel niet met een squashracket op mijn neus kloppen. Dat staat zo slecht op trouwfoto's.

Nog 2 dagen, het is woensdag
Vandaag ga ik voor de laatse dag werken. Voor de zekerheid ga ik mijn mega fancy trouwkostuum nog eens passen. Het zal nodig zijn. Voorlopig ben ik sinds de laatste pasbeurt toch al een dunne 2 kilo kwijt.

Nog 1 dag, het is donderdag
Oei oei oei, nu komen we dichtbij. We maken er voor de zekerheid een relax dag van. Alles zou nu toch al in orde zijn?

Om 20u 35 in de avond start de uitzending van ben ik slimmer dan een kind van 10?. Dat gaan we waarschijnlijk in groep zien.

Trouwdag, het is vrijdag
Joepie, de dag van ons huwelijk is aangebroken. De mooiste dag van ons leven. Vandaag trekken we ons van nikske iets aan. We genieten ervan met volle teugen. Dat is allemaal niet zo moeilijk voor den deze, want Tinte is echt een schatje, een superbruid!

Effe een ruwe schets, om 11 u otto in, het vrouwtje halen, een koffiekoekske smossen op mijn pak, Leuvens stadhuis bezoeken, trouwen voor de wet, fotookes trekken met jos de fotograaf, aankomen in den Ast, viering met Priester Rudy Borremans, zo zeggen van ja ik wil, heel graag zelf, een drankske drinken, handeke schud op de receptie, aan den big boef beginnen, nog is polleke trek met de laatkomers (vooral niet verwarren met vingerke trek), overgaan op de fiesta kampenhoutica incredibele met DJ Wim.

A few days later
Zaterdag gaan we volop het huwelijk consumeren, zondag ewa bijkomen en inpakken voor de reis, de maandag springen we op het vliegtuig naar Sri Lanka! We zijn vertrokken voor de mooiste reis van ons leven!

Trip naar zee

Joepie we zijn terug van de Belgische kust, deze keer was Westende aan de beurt. Het weer kon beter, maar de sfeer zat er goed in. Mister Steven Zwet en Denise hadden de eer om ons te vergezellen in ons huisje aan zee. Omdat de zon op zaterdag een vergeefse poging deed om te schijnen trokken wij naar het strand van Westende voor een dubbele portie Belgische kust. Slecht idee bleek achteraf. Het leek eerder op een slechte versie van windkracht 10. Ik zetten een pracht van een prestatie neer als slachtoffer.

Reconstructie van de feiten
Steven en Frank spelen braafjes in de golven, plets plets.
Van al dat ravotten voelt Frank zich nogal vermoeid. Hij slentert naar the girls om te recuperen. De aandachtige toerist merkt nu al op dat Frank er ewa grauwkes uit ziet.

Frank kruipt lekker dicht bij Tinte onder de stranhanddoek. hij krijgt het kouder en kouder en trekt zijn T-shirt aan. Vanaf nu gaat het enkel nog bergafwaarts met onze held ;)
Frank rilt en bibbert, hij begint zelfs een beetje te ijlen. Men situeert dikke plekken op zijn armen en zijn rug. Is dit een allergische reactie?
Frank voelt braakneigingen opkomen en er staat een matrix van groene fluoriserende bollekes op zijn netvlies gebrand. De vriendjes van Frank achten de tijd rijp om de Westendse kustwacht erbij te halen. Op naar de redderskabine 20 meter verder.
Op deze helse tocht gaat Frank de driemaal door zijn knietjes.

- Frank : "Oei, alles wordt wit rond mijn ogen, ik zie overal groene fluoriserende bollekes. Steven, ziet gij die zwarte plekken op uw armen ook?".
- Steven : "Neen".
- Redder : "Gaat het? Heeft diene iets gepakt? Doet diene altijd zo raar?".
- Steven Zwet: "Niet meer dan anders.".
- Redder : "Heeft hem suikerziekte?".
- Tinte neemt over : "Neen".



Uiteindelijk komt alles goed. De redders bellen de dokter van wacht op en Tinte speelt voor nachtzuster :)
Na een dik uur arriveert de dokter. Ze onderzoekt mij ten gronden, maar weet niet veel raad met de tegenstrijdige symptomen die Frank vertoont. Ze komt uit op twee hypotheses.

• Iets slechts gegeten en daarna bevangen door de koude.


• Erger scenario : hartritmestoornissen.

Ze raadt me aan om naar het hospitaal te gaan en daar mijn hart te laten onderzoeken, creepy shit.

PS: Volgens de Steven waren het in feite allemaal sexy redsters die er enkel op uit waren om hun telefoonnr in mijnen broekzak te deponeren. Tis toch een pateeke ze.

Moosability's jaaroverzicht

Vandaag is het de laatste dag van het jaar. De moment om jullie met een flinke dosis overzichtjes, lijstjes en kerstgroeten te overstelpen. Dit jaar stond in het teken van onze trouw. Ik ben heel blij dat ik het dit jaar tot wettelijke echtgenoot van Tinte heb geschopt.

2007 is toch ook een beetje het jaar van de blog addict. Wat gebeurde er allemaal dit jaar?


Januari
De eerste maand van het jaar beginnen de voorbereidingen van onze verloving. We maakten afspraken bij de vleet met allerhande trouwzalen. Waar zouden we ons geweldige huwelijksfeest het beste laten doorgaan? Uiteindelijk strijkt zaal Den Ast in Kampenhout deze eer op.

We besluiten om elkaar op zeven september 2007 elkaar het ja-woord te geven. Toevallig kan de zaak dan ook ;-)

Februari
Mister Steven zwet schiet van de eerste keer raak bij ons Denise. Ze is zwanger en de geboorte wordt midden november gepland.

Maart
Frank schaft zich een fototoestel aan. Een Sony Cyberschot met 10 megapixels. Zoals gevreesd ontpopt hij zich als een volwaardig paparazzi. De flash staat niet stil.

We bekijken allerhande huwelijkreis bestemmingen. We kiezen voor de ultieme ervaring met 2 weken avontuur in Sri Lanka en daarna een droom die in vervulling gaat. Een week doorbrengen in een paalwoning, boven het water en de visjes. Maledieven here we come! Een goede keuze blijkt later.

April
De organisatie van onze trouw verloopt vlot. De menu staat klaar, de wijn geproefd, de zaal is besteld. Er wordt stevig aan de huwelijksuitnodigingen gesleuteld.

Mei
Op 7 mei 2007 wordt de meest toonaangevende blog der lage landen opgestart. Top blog Moosability ziet het levenslicht. De eerste blogpost is al direct goed raak. Geboorte toastjes oftewel Placenta paté, smullen geblazen.

Voortaan komt het wel en wee van Frank en Tine gratis ende voor niets tot in uw huiskamer. Jullie zijn toch gelukzaksjes hoor.

Pieter en Kirsten stappen in het huwelijksbootje, ook in den Ast. De generale repetitie voor onze trouw is een groot succes.

Juni
Frank is er niet door op zijn examen usability. Er vloeien traantjes, maar hij leert wijze lessen op andere vlakken. Pieter en Kirsten trekken op huwelijksreis naar Ijsland om lekker dicht tegen elkaar te kruipen in hun knusse tentje.

Rock Werchter lost alle verwachtingen moeiteloos in. Het is zoals elk jaar veel te plezant, bewijzen vind je op Angryfaces.

Juli
We gaan op weekend naar zee met mister zwet en zwangere Denise. We komen de productie ploeg van slimmer dan een kind tegen. De kans bestaat de we mee mogen doen, ze zullen begin augustus nog bellen. Ja ja dat kennen we....

Augustus
De trouw komt dichter bij en neemt nog veel tijd in beslag. Tussendoor herexamen usability design. Tweede keer, goede keer, ik haal zomaar eventjes een 17 op 20.

Als bij wonder belt de productieploeg van slimmer dan een kind Frank op. Ik mag meedoen aan de eerste aflevering! De vrijgezelle is een onverhoopt succes, want deze loopt gelijktijdig met de opnames van slimmer dan een kind. Frank mag langs de kassa gaan.

September
Het tofste koppel van het noordelijk halfrond geeft zijn ja-woord. Ze zijn getrouwd! Tinte is de mooiste bruid van de wereld en Frank doet zijn best. Ze dansen de zaal van de viering uit, gedirigeerd door priester Rudy Borremans. Menig traantje vloeit. We krijgen super coole kadootjes en veel sponsorgeld voor de huwelijksreis.

De huwelijksreis is ongelofelijk mooi. Van begin tot einde ontpopt ze zich als een mix van mooie momenten, mooie locatie en verrasingen. We huren een privé eiland af, krijgen de grootste suite van het hotel, maken vriendjes en komen oog in oog te staan met haaien en schildpadden.

Oktober
De huizenjacht steekt zijn kop op. We bekijken ons budget en leren immoweb kennen. Plezant en frustrerend tegelijk. We laten ons oog vallen op een project van SF Contruct. Bouwen in Kortenberg komt aardig dichtbij.

Tinte steekt heel veel tijd in de fotoalbum van de huwelijksreis. Iedereen die hem nog niet heeft gezien heeft ongelijk.

November
Steven wordt papa van kleine Arne!

Onze huizen en grondenjacht gaat onverminderd door, want de gesprekken met SF vallen in het water. De bouwfirma is te duur. Elke piepkleine wijziging is ferm dokken, betalen en cashen.

December
Uiteindelijk vinden we de ideale grond op een boogscheet van onze ouders. Het Vissegat in Erps-Kwerps heeft nieuwe bewoners. Volg onze bouwavonturen op mijn bouwen door dummies blog.


Zo dat was het. Op naar een nieuw jaar bloggen. Veel bloggenot in 2008.

Schiplaken papparazzi

Vandaag bracht de bouw ons in het knusse Schiplaken, één van de vele rustige buitenwijken van het weelderige Erps-Kwerps. Evert en Shanine toonden ons hun knusse woning. Ze wonen er nu ongeveer een jaar in en het is neergezet door Country Charm.

Evert en Shanine zijn zeer tevreden over het bouwproces en leerdenons de knepen van het bouwvak, via een mega coole presentatie. Mooi en handig, dat ga ik ook doen moest ik er ooit de tijd voor vinden.
-"Eerst de funderingen, dan de muren en dan pas het dak."
-"Aaaaaah zo moet dat. "

Je merkt het, we leerden snel en veel bij.
Na hun financiële situatie grondig te hebben onderzocht, wist ik zelf hoeveel de grasmaaier had gekost. Een grote miskoop by the way. Plots had Evert een geweldig ingeving.
-"Laten we gaan wandelen om wat nieuwbouw huizekes te bekijken."

Maar toen kwam Tine met nog een briljanter idee op de proppen.
-"Frank, hebt ge de Kodak mee?"

En haar woorden waren nog niet koud of Shanine zei al
-"Evert pakt anders uw papparzzi toestel"

Van die moment is het mis beginnen gaan. Evert nam zijn taak zeer serieus, misschien zelf ietsjes te serieus. Hij gaf de term het straatbeeld fotograferen een nieuwe betekenis. Neen Frank en Tinte zouden niet voor niets naar deze wijk gekomen zijn.

Honderden, wat zeg ik, duizenden kiekjes werden genomen van al hun buren. Op den duur stonden er zelfs mensen voor hun eigen raam aan te schuiven om een glimp van deze ongekende papparazo op te vangen. We hoorden zelf zwaailichten loeien om de menigte in bedwang te houden.
Het was ganz fiel ambiance.

Stofzuiger

Dit weekend hebben Tinte en ik de koningin der Belgische badsteden onveilig gemaakt. Oostende zal nooit meer hetzelfde zijn. In den beginne liep alles gesmeerd, maar man, ik heb liggen worstelen met de twee stofzuigers die ons appartementje rijk is. Of moet ik was zeggen? Tot mijn grote spijt ben ik er in geslaagd om twee van die rakkers kapot te krijgen en dit op slechts tien minuten tijd! Den ene stofzuiger zal het voortaan moet stellen met een eraf gesleurde zuigbuis, oopskes. Bij den anderen heb ik staan prullen en smoelen met de aan-uit knop. Vanaf nu zal hem nooit meer stoppen met zuigen, zuigen, zuigen, zuigen. Tot ge de pries uit trekt natuurlijk. Jawadde dadda, een dikke nul voor gebruiksvriendelijkheid of ben ik het? Replace user zeggen ze dan.

Ge hebt loemp, ge hebt loemper en ge hebt Frank zei ne collega ooit. Dat was toen ze het gat van de deur 30 cm naar links hadden verplaatst ;)

Goed nieuws dag

In Holland is het vandaag goed nieuws dag. Volgens mij een schitterend initiatief. Het leuke aan de zaak is dat ze deze ochtend nog niet veel goed nieuws voor ons in petto hadden.

We moesten het stellen met dit schamele berichtje:

Er was deze nacht een serieuze storm voorzien, maar de schade is beperkt gebleven.

Zo kan ik het ook. Ik ben een positivo, iedereen weet dat ik de zaken altijd positief probeer te bekijken.

• Mijn harde schijf van op het werk is gecrashed, maar ik heb een nieuwe gekregen
• Wij hebben een veel te hoge lening aangevraagd, maar ze is wel goedgekeurd
• We gaan de lening misschien niet kunnen afbetalen, maar we weten wel waar we aan toe zijn
• Mijn kat is vandaag nog niet overreden

Hoe het echt moet

• Straks is het weekend
• We gaan dit weekend onze vriendjes van op huwelijksreis terugzien
• Ik zie Tinte super graag
• De receptie op de world usability day 2007 was heel goed, er zijn beelden van

Jouw eigen cover

Onze huwelijksuitnodigingen zijn niet voor niets de deur uitgegaan, integendeel. We hebben er een geweldige trouwdag van gemaakt. Elke keer dat we naar de huwelijks-DVD kijken, of naar foto's van de huwelijksreis, genieten we opnieuw van die geweldige dag.

Tinte en ik zijn sinds 7 maart 2008 officiëel een half jaar met elkander getrouwd. Ik zie mijn vrouwtje nog steeds super graag. Niet moeilijk, want ik heb dan ook een geweldig vrouwtje, heel de wereld mag dat weten.

Daarom wil ik ze eens flink in de watten leggen. Wat dacht je van een prachtige foto prijkend op de cover van bride magazine? Score.




Zet je eigen smikkel op de cover van een magazine

De Provence

Tinte en ik waren bang dat een paar die hard moosability fans wel eens zo gek zouden kunnen zijn, om ons tot diep in de Provence te volgen. Vandaar dat we onze exacte vakantiebestemming niet verklapten. Zeker met in het achterhoofd dat we nog op Veerle en Peskaal gingen moeten babysitten.

Maar onze vrees was ongegrond. We hadden geen last van muggenbeten op vreemde plaatsen, of loslopende budha's. Dus dat zat wel snor.

Het is toch jammer om terug te moeten keren naar België. De Provence was ferm de moeite. Nu is het gedaan met ...

• Pain français avec du brie
• Rosé à volonté
• Gorge du Verdon
• Les Callenques de Cassis
• La temperature

PS 1 : Wij hebben nu rechtstreeks contact met de verhuurders. Dat komt een pak goedkoper uit. Iemand interesse?

PS 2 : Meer beeldmateriaal op Flickr. Voorlopig nog geen onokini's te bespeuren, maar daar kan verandering in komen.

My bongo

Dit jaar gaan Tinte en ik spijtig genoeg niet op wereldtournee. De bouw heeft roet in het eten gegooit op budget vlak. Maar vrees niet mijn vrienden, we gaan ons niet vervelen.

Voor onze trouw kregen we immers een fikse lading Bongo bonnen van onze supercoole gasten. Joepie de poepie, we hebben ons familie en vriendjes geweldig goed gekozen.
Bongo bonnen, oftewel beleef bonnen, zijn steeds een uitmuntenden keuze. Ze staan synoniem voor uren aan plezier. Elke bongo bon bestaat uit een klein doosje met daarin een boekje vol verassingen.

In zo een boekje vind je steeds een dertigtal keuzes, zaligheid alom. Er bestaan Bongo bonnen in alle maten en gewichten. Je hebt bonnen voor een kasteel weekend, een natuurweekend, een trendy hotel, lekker Mediteraans eten, een luchtdoop met een helicopter, een duikinitiatie, ...
Maar nu komt het... Hoe maak je in godsnaam de keuze tussen al die prachtige adresjes? Kiezen is verliezen.

• Welke restaurantje straalt het meeste gezelligheid uit of biedt de lekkerste schotels aan?
• Gaan we Mediteraans eten of houden we het bij streekgerechten?
• Overnachten we in een trendy hotel, of relaxen we in een heus kuuroord?
• zoeken we het eerder lokaal, of rijden we ons de pleuris?

We zitten dus met een luxeprobleem. Not.

Ons eerste weekend is al gekozen. We boekten een charmant Italiaans hotel met slechts 4 kamers. Die gaan daar nogal wat meemaken.
Met Valentijn gaan we dineren in een prinsessen restaurant. Heel het meubilair is roze.

Gans fielen dank aan de gulle gevers.

Ozark by SAS

Gisteren zijn we via de mannen van SAS, gratis naar een optreden van Ozark Henry geweest. Twee jaar geleden ben ik op die manier al samen met Jef naar Hooverphonic geweest. Toen zaten we op de eerste rij van den Bozaar.

Weet dat ik het feitelijk niet heb voor Piet Goddaert. Ik zou never de never betalen, om naar die strandjanet te gaan kijken. Maar als het voor de gratuit is, met graagte.

De avodn is heel goed meegevallen. We zaten helemaal bovenaan in de zaal en het zicht was er adembenemend. Tinte zag er prachtig uit, maar ook de zaal mocht er zijn. De belichting zag er redelijk duur en fancy uit en er hing een gezellig sfeertje. Ook de cocktailparty achteraf was een aanrader. Smullen geblazen!

Ah ja, voor ik het vergeet. De muziek van meneer Goddaert viel best mee. :-)

De eindstand kan ik wel verklappen. 5 wraps, 3 glazen champagne en 3 sandwichen voor mij, 1 goed optreden voor de Piet.

Brussel marathon 7 oktober 2012

-Wanneer wil je vertrekken?
-Laatstens 07.20u
-Ik zal er zijn als ik de wekker vind in mijn nieuwe gsm.

Moe van de vorige dag hoop ik op een diepe slaap. Niets is minder waar maar ik ben er, op tijd, net om kleine Rob de fles te geven terwijl zijn papa de laatste hand legt aan de bagage, zijn schoenen checkt, nog een slok drinkt.

These shoes are made for running and that's just what they do

-Ik doe er hopelijk maximum drie en een half uur over, had hij gezegd dus was ik gewapend met de weekendkrant, de Humo, ‘De som der dagen ‘ van Isabel Allende en mijn camera. Met lectuur in de hand schrikt wachten me nooit af. Maar ik heb geen letter gelezen, integendeel, me flink gehaast om de afgesproken punten te halen. En bijna had ik het eerste weerzien gemist.

Het was een frisse veelbelovende ochtend met rijm op de ruiten. Dat hij dat leuk zou vinden, dacht ik in de wagen op weg, terwijl de morgenstond ontwaakte. Mistslierten over akkers en beemden in Kwerps en ergens wou een zon priemen. De zoon dan: ‘Kom, mama’ en weg waren we naar de hoofdstad, de snelweg voor ons alleen, gezellig saam.

It's a good day for a marathon

Naast het Jubelpark ontvouwt Frank de folder waar zijn kop op prijkt. Daar en daar en daar, wijst hij, kunnen we treffen. Hij schat de tijd in dat hij ginds zal zijn. Handig is dat. De dag ontluikt juichend in ’t Jubelpark, roze wolken maken zich op in de spiegel van een grote ronde vijver.

Frank gidst me door het kluwen van afgetrainde lijven tot aan ‘zijn’ spandoek.

-En wat moest gij vroeger van uw moeder doen, zoneke, grap ik.

-Drie keer per dag smoelen trekken, mama.

Hij kleedt zich om, staat 6de in de rij voor de HUDO, checkt borstband - die moet eraf, het stoort hem - de muziek (van Sander), de oordoppen van Yolan, bindt zijn schoenveters strakker, wrijft langs zijn neus, wipt eens van ’t ene been op ’t ander, zou nog een springfoto willen voor de triomfboog maar ik vind dat hij zijn kruit niet moet verschieten en klimt tot slot over de dranghekken voor de start. En dan gaat het snel, nog een wave, aftellen en weg zijn zij.

’t Is 9u. Ik haast me niet maar slenter ook niet, ik heb een opdracht: ter Kamerenbos en niet dat ik de weg niet ken, hoe vaak heb ik het traject niet gedaan? Maar dan zonder versperringen. Bij de zoveelste blokkade laat ik mijn wagen op een CD-parking achter, verwittig de politie agent dat ik snel een foto ga nemen en zet er vaart achter, samen met de joggers op de Louisalaan. Frank zou het bos inlopen, dus daar zou ik hem al kieken en ook bij het uitlopen, twee kansen. Welgeteld één minuut stond ik op post en daar zag ik hem uit het bos rennen, mijn lachende zoon een gekke move makend. Oef, dat was nipt. De volgende halte, Tervuren diende ik voor 10.45u te bereiken.

 10.37u  kom ik uiteindelijk aan , nipt want alles wat ook maar naar Tervuren verwees was geblokkeerd. Eindelijk vind ik tijd om ’t vrouwtje Tinte te bellen.

Bij elke voorbij hollende marathonman klappen we in onze handen en bijna kaffer ik een groep nonchalante voetgangers uit waarvoor enkele lopers hun tred moesten inhouden. Nee maar, wat een gebrek aan respect! Was het Frank overkomen dan was de leeuwin in mij uitgebroken want het moet gezegd, en we hebben het er in de auto over gehad, ik vind dit een tegen-natuurlijk gebeuren. Geen neantherthaler heeft het in zijn hoofd gehaald om 42 km aan één stuk te lopen, volgens mij, voor die Griek was het van moeten en de uitvinder van het joggen is voor zijn 60ste al joggend gestorven en ook de Voedselzandloper pleit eerder voor wandelen dan voor joggen… Bij elke marathon of lang trainen zit de schrik er bij me in dat hij pal dood valt, zoals die voetballers van tegenwoordig….

De onrust, angstaanvallen en vlagen van gezinsbegoogling stijgen naarmate de minuten verstrijken, de kerkklok heeft het laatste kwartier geslagen. Is hij gevallen onderweg, heeft hij plaspauzes ingelast; twee verteld hij achteraf. Ik tuur me te pletter. O, daar ontwaar ik eindelijk een blauw bloesje en zwart broekje aan een gestalte dat wel dat van mijn zoon zou kunnen zijn. En weer lacht hij voor hij het park inloopt.

Daarna zit ik in een tweestrijd en ik vraag hoe lang het parcours is daar tussen de bomen. Blijf ik om hem nogmaals aan te moedigen of rij ik al naar Brussel? Dàt hadden we niet afgesproken en hoe langer ik wacht hoe meer het me spijt dat ik gebleven ben, maar als hij weer verschijnt is mijn moederhart gerust gesteld, het was goed te wachten. En nu spurten, voor de laatste halte: de terminus, de finish. Onmogelijk om zijn aankomst vast te leggen, het is drummen op de Grote markt van Brussel. Ik zie nog net een meisje duidelijk over haar limiet in een brancard liggen en dan ga ik wat verder wachten. Het is Frank zelf die me ontdekt, nee , het was Stéphane en als ik hem daar zo bezweet zie staan schiet mijn gemoed vol. Een hart vol trots, toch wel.

Exacte gegevens:

• naam Frank Gielen
• geboren: 12-04-79 
• lengte 1 meter 88 een half 
• wedstrijdnr 251
• aantal marathons : 4
• tijd 3 u 19 m 19 sec
• plaats  215
• uitslag ja
• geschreven door de mama

Borremans

Deze avond hebben Tinte en ik kennis gemaakt met onze rent-a-priest Rudi Borremans. Samen met hem zochten we naar de ideale manier om ons huwelijk in te zegenen. Hij wist ons ogenblikkelijk te bekoren met zijn woorden, spiritueel maar toch down to earth. We gaan er een kick-ass wedding van maken met een ceremonie om u tegen te zeggen. Dat zit snor! Haleloejah.

Een vriend

Terwijl wij ons hier volstoempen op retegezellige familiefeestjes, moeten Yolan en Saïdja het anders aanpakken. Zij vieren kerst en oude jaar in het verre Latijns Amerika.

Saïdja, jij vierde waarschijnlijk kerstmis op zijn roadtrips. Ik kan het me al helemaal voorstellen. Ergens noodgedwongen moeten stoppen langs de kant van de weg, om Joseph het kapotte kevertje wat rust te gunnen. Maar het jullie begot niet aantrekken en er een reuze feest van maken. En dan maar samen met Judith, de politie en een bende gypsies gezellig scoutsliedjes zingen aan een kampvuur.

Yolan, jij vierde waarschijnlijk kerstmis op zijn Argentijns. Samen met het gastgezin tafelen in een verzengende hitte van 34 graden. En dan maar parilla's boefen (parilla's zijn een soort opengebarsten zwette pens). Hopenlijk lukt de omswitching van gastgezin heel vlot.

Als het toch allemaal eventjes te veel wordt. Als jullie ons toch een beetje missen... zet dan maar dit liedje van ons mama nog eens op.

• Zang door de mama
  
• Camerageweld door de moose
  
• Montage en eindredactie door Tinte

Den ast

Dit weekend is de Pieter getrouwd. De bruid zag er fantastisch uit en het feestje was geweldig. Proficiat voor mijn vriendjes, joepie! Tinte en ik gaan ook trouwen in Den Ast. We keurden de zaal, bediening en eten volledig goed. Ik hoop dat ons trouwfeest even leuk wordt.


Wegens zware eindwerkzaamheden voor usability zal mijn blog moosability een tijdje op zijn gat zitten. Sorry folks.

Snorkelmans

Wat is het verschil tussen een strandvakantie a la playa in Benidorm en eentje op de Malediven? Ik zou het niet weten, ik ben nooit in Benidorm geweest. Maar ik gok dat je op de Malediven meer snorkelplezier zal hebben. De visjes die tussen je tenen zwemmen ontsnapten precies uit Finding Nemo.


Aangezien onze kennis van de visjes zich enkel beperkt tot Nemo, Dori en Haai, waren we genoodzaakt om soms zelf gekke namen voor onze vriendjes te bedenken. Zo waren er volgens ons veel neusvissen, trompetters, gele maanvissen en nemo's aanwezig. And last but not least ... nen hoop kaka in de broek vissen (ne witte vis met in het midden een zwart cirkeltje op hun lijf).

Scubadiven levert steeds maffe fotookes op. Snorkel in de mond en duikbril op de neus. Super schattig hoe Tinte snorkelt.



Mijn vrouwtje is al snorkelend steeds op haar hoede, want ze is een beetje bang van de visjes. Je weet immers nooit wat die sloebers van plan zijn.
Zo schoot ze ne keer een meter boven water toen ik in haar billen kneep. Wat was ze blij dat het niet een haai maar haar lieve echtgenoot was.