zondag 6 april 2014

Een job interview doe je zo

Ik heb meer dan 10 jaar in het IT consultancy wereldje gezeten. Af en toe sturen ze je dan naar een job interview. Voor de gemiddelde consultant is zo'n gesprek moordend, maar niet voor mij.

Mijn voorbereiding was vaak zo goed dat het bijna niet anders kon, dan dat ze mij aannamen. Maar jij kan het ook.

Volg de 5 onion tips uit het filmpje en vanaf dan zijn job interviews een fluitje van een cent!

dinsdag 8 oktober 2013

Kustmarathon Zeeland 2013

Op zaterdag 5 oktober liep ik voor de vijfde keer in mijn leven een marathon. Net geen 3 jaar na mijn eerste in Brussel op 10/10/10. Ik liep hem uit in 3 uur 48. Hoe verder van huis, hoe trager ik hem loop. Maar tijd zegt niet alles. Deze marathon zal ik niet snel vergeten.


Nederlandse marathons zijn niet allemaal vlak. De kustmarathon van zeeland is de zwaarste van Nederland. En daar zijn redenen voor. Het is de unieke mengeling van de Zeeuwse zon, de pittige duinhellingen met zijn ingewerkte trappen en het onverschrokken getijden werking van de zee die hem beenhard maken.


Het is geweldig loopweer, niet meer dan 17 graden en weinig tot geen wind. Tijdens de start raden ze iedereen aan om niet te snel te starten en zeker genoeg vocht op te nemen tijdens het lopen. Het is naar het schijnt hoog water. Kan het mij wat schelen? Neen, ik ben toch geen garnaalvisser gniffel ik.


Met een redelijk tempo begin ik aan de marathon, dik boven de 12 km per uur. Het lopen gaat fijn : leuk door het bosje, dan een klein stukje strand, nog een lange brug van 2 keer 3 kilometer met daar een beetje geasfalteerd eiland tussen. Voor je het weet ben je 20 km verder. De muziek is goed  gekozen en ik sta zelfs een beetje voor op mijn schema. En binnen 6 kilometer staan vrouw, supporters en kindjes klaar om mij aan te moedigen. Joepie, deze marathon wordt een eitje.




Maar plots zie ik het, we moeten over het strand. En het strand ligt er niet bij zoals in Oostende, Blankenberg, Bredene of Cadzand. Nee hier zijn de geallieerden waarschijnlijk geland en terug huiswaards moeten keren. Het is effectief hoogtijd en de garnaalvissers komen zelf niet buiten. Ik wil maar zeggen, het strand lag er niet gladjes bij. Ik spring van krater naar krater, navigeer door de zandkastelen, haal mijn voeten uit het drijfzand en ploeter verder. Iedere meter voel ik de kracht uit mijn benen sijpelen. En ik moet nog een halve marathon lopen.


Dit stuk strand van 6 kilometer is onverbiddelijk, maar ik ga door. Na 4 km strand merk ik dat loper Luc naast me loopt. Dat betekent dat er toch een einde moet komen aan de zandhel. Hij haalt mijn moraal terug beetje boven en babbelt de zand demonen uit mijn hoofd. Eindelijk zie ik terug volk en het officiële afspreekpunt. Zalig om mijn geweldige gezinnetje te zien. Ik val op mijn knieën, knuffel iedereen heel hard en moet dan spijtig genoeg weer verder. Het strand is achter de rug en nog 16 km te gaan.



Maar nu is het aan de duinen. Vanaf nu bezem ik heel af en toe iemand op, maar nog meer halen ze mij in. De duinen hier hebben last van grootheidswaanzin. De ene duin is nog steiler dan de andere en voor sommige hebben we zelfs trappen nodig. Het zand heeft zijn werk gedaan, ik ben bekaf. Soms moet ik zelfs een heuveltje opstappen en bij de drankposten stop ik telkens om te drinken. Cola, banaan, dropjes, SUIKER NUUUUUUUUU!

Op zo een momenten denk je toch, wat doe ik hier nu toch? Alleen nog als ik fotografen zie, komt de moose naar boven. Dan haal ik mijn schouders van mijn knieën en doe ik dat ik nog leef. Hoewel ik heel diep zit, prent ik me in dat de meet dichterbij komt. Uren later kom ik in de verte een nieuwe strand tegen, nog anderhalve kilometer te gaan. En dan haal ik de finish. De 42 kilometer van Zeeland is wel niet mijn snelste marathon, maar wel mijn grootste overwinning.


Daarna konden we lekker van de rest van ons weekend genieten, relax.

zondag 23 juni 2013

Hoe krijg je een zwembad van groen naar blauw?

  Een van de meest essentiële vragen van een buitenzwembad bezitter is deze :
 "Hoe krijg je een zwembad van groen naar blauw?"
Het resultaat na een strenge winter is meestal een soort groene kikkerpool, met algen en bruine slierten waarvoor zelfs Shrek zijn neus zou ophalen. A volonté chemische producten toevoegen wil meestal niet echt helpen. Er is namelijk een gouden stappenplan dat je moet volgen. Ik noem het de zwembad bijbel. Ik schreef hem ooit voor ons mama, die met hetzelfde probleem zat, maar dan 1000 km verder in Frankrijk.

In feite komt het hierop neer. Ga shoppen en uw lokale zwembad winkel met het volgende lijstje:
  • pH plus
  • pH min
  • choor choque of chloor tabletten
  • vlokkenmiddel
  • testers
  • 1 of 2 bussen wondermiddel
Shrek kan gaan zwemmen


Stap 1 : pH regelen
Je kan kappen wat je wil, als de pH van je zwembad niet tussen de 7.2 en 7.4 zwemt, moet je constant opnieuw beginnen. Dat is de veilige zone. Dus gewoon een tester insteken, kijken of je pH min of plus erbij moet flikkeren en na een paar uur opnieuw testen.

Stap 2 : Chloor choque
Daarna kan je beginnen met een chloor choque. Een aantal gram per kuub water in je zwembad, het staat op de doos. Maar bij mij ging het niet snel genoeg. Ik kocht dus 2 bussen wondermiddel (een soort groene vloeistof met veeeeeeeel chloor in) en dan zie je het water gewoon van kleur veranderen terwijl je er bij staat. Ongeveer 2 uur later ben je van een donker groene pool naar aanvaardbaar blauw gegaan. Bijna zwemmen.

Stap 3 : Filteren
Nu gewoon blijven filteren, stofzuigen en backwashen. Mijn water zag er blauwachtig uit, maar je kon met moeite de lampen zien, nog veel te troebel dus. Daar is maar 1 ding aan te doen en dat is vlokkenmiddel kappen. Leg het vlokkenmiddel in je filter en blijf 48 uur non stop door filteren. Beetje bij beetje begint je zwembad er weer zwem klaar uit te zien. Ik was niet echt tevreden van de snelheid en heb er nog een bus wondermiddel bij gekapt. Nu lijkt het weerop de beach club pool die we gewend waren.

Stap 4 : Onderhoud
Eenmaal blauw helder water in je zwembad is het gewoon een kwestie van onderhoud. Hou de zwembad waarden in het oog met de testers. Steeds nakijken dat de pH binnen de grenzen blijft en om de week er een heerlijke chloor tablet bij kappen. Geregeld stofzuigen en als er teveel klein stof in zit kan je nog wat vlokkenmiddel toevoegen. Veel zwemgenot!

het resultaat is prachtig



donderdag 6 juni 2013

Hoe harder hoe liever, en ik heb het niet over afgaan.

Soms kan het niet veel harder. De speakers volledig open gedraaid en de oor dopkes der eens goe ingepropt. En dan gaan met dat machine. Rammen op die snaren, de bassen bonken door de zaal. De stem overheerst en iedereen is mee. Het ritme davert door je lijf, de drum doet je hart sneller slaan. En maar performen op dat podium. Waanzinnig goed is het.

Maar nu effe iets volledigs anders, ik heb met mijn muziek leer groepje van Groovehall 3 liedjes gespeeld en het resultaat is op youtube te bewonderen.  Black Sabath paranoid en Admiraal Frisbee moesten er aan geloven. En het was plezant. Tijdens het kerstconcert (op het einde van het jaar) staan we er zeker weer. Bedankt Danny, Mathieu en Gillome.



zaterdag 2 februari 2013

Wiskundability

Wiskunde, integraal, Gauss!

Shieeet, ben je nog steeds verder aan het lezen? Dan moet je zeker eens gaan kijken naar de gratis podcast A brief history of science van BBC radio. Hier vertelt Marcus du Sautoy van Oxford Univerisity een verhaal over de hoofdpersonages uit de wiskunde.

In 10 korte afleveringen stelt hij dat Wiskunde de "Queen of science" is en de drijvende kracht achter de moderne wetenschappen. Ik kan hem geen ongelijk geven. Lekker sappig verteld en wie weet steek je er nog wat van op.



woensdag 30 januari 2013

A moose on stage

Ongeveer een maand geleden ben ik mijn podiumvrees te boven gekomen. Ik stond poedelnaakt voor een volle zaal gitaar te spelen. Allee met gitaar en kleren aan, het voelde zo in het begin. Gelukkig stond ik er niet alleen voor. We speelden met ons samenspel groepje van groovehall, de beste rockschool van Kortenberg.

Wie zijn wij :
  • Danny : instrumentale duizendpoot en oud rot in het artiesten vak, tevens onze begeleider
  • Guillome 16 jaar , speelt nog maar 5 jaar bas en 6 jaar elektrische gitaar.
  • Mathieu 13 jaar, slaat al sinds zijn 6de op potten en ketels en sindsdien ook op zijn drumstel
  • Ruben de zangeleraar met gouden stem
  • Da moose, speelt spijtig genoeg sneller dan het ritme, heeft nog veel te leren
De bewijzen : Heart of gold van Neil Young

Bad moon Rising van CCR


en voor de muziekwormen, er is nog van Jeroen.

dinsdag 9 oktober 2012

Brussel marathon 7 oktober 2012

-Wanneer wil je vertrekken?
-Laatstens 07.20u
-Ik zal er zijn als ik de wekker vind in mijn nieuwe gsm.

Moe van de vorige dag hoop ik op een diepe slaap. Niets is minder waar maar ik ben er, op tijd, net om kleine Rob de fles te geven terwijl zijn papa de laatste hand legt aan de bagage, zijn schoenen checkt, nog een slok drinkt.
These shoes are made for running and that's just what they do
-Ik doe er hopelijk maximum drie en een half uur over, had hij gezegd dus was ik gewapend met de weekendkrant, de Humo, ‘De som der dagen ‘ van Isabel Allende en mijn camera. Met lectuur in de hand schrikt wachten me nooit af. Maar ik heb geen letter gelezen, integendeel, me flink gehaast om de afgesproken punten te halen. En bijna had ik het eerste weerzien gemist.
Het was een frisse veelbelovende ochtend met rijm op de ruiten. Dat hij dat leuk zou vinden, dacht ik in de wagen op weg, terwijl de morgenstond ontwaakte. Mistslierten over akkers en beemden in Kwerps en ergens wou een zon priemen. De zoon dan: ‘Kom, mama’ en weg waren we naar de hoofdstad, de snelweg voor ons alleen, gezellig saam.

It's a good day for a marathon
Naast het Jubelpark ontvouwt Frank de folder waar zijn kop op prijkt. Daar en daar en daar, wijst hij, kunnen we treffen. Hij schat de tijd in dat hij ginds zal zijn. Handig is dat. De dag ontluikt juichend in ’t Jubelpark, roze wolken maken zich op in de spiegel van een grote ronde vijver.

Frank gidst me door het kluwen van afgetrainde lijven tot aan ‘zijn’ spandoek.
-En wat moest gij vroeger van uw moeder doen, zoneke, grap ik.
-Drie keer per dag smoelen trekken, mama.

Hij kleedt zich om, staat 6de in de rij voor de HUDO, checkt borstband - die moet eraf, het stoort hem - de muziek (van Sander), de oordoppen van Yolan, bindt zijn schoenveters strakker, wrijft langs zijn neus, wipt eens van ’t ene been op ’t ander, zou nog een springfoto willen voor de triomfboog maar ik vind dat hij zijn kruit niet moet verschieten en klimt tot slot over de dranghekken voor de start. En dan gaat het snel, nog een wave, aftellen en weg zijn zij.

’t Is 9u. Ik haast me niet maar slenter ook niet, ik heb een opdracht: ter Kamerenbos en niet dat ik de weg niet ken, hoe vaak heb ik het traject niet gedaan? Maar dan zonder versperringen. Bij de zoveelste blokkade laat ik mijn wagen op een CD-parking achter, verwittig de politie agent dat ik snel een foto ga nemen en zet er vaart achter, samen met de joggers op de Louisalaan. Frank zou het bos inlopen, dus daar zou ik hem al kieken en ook bij het uitlopen, twee kansen. Welgeteld één minuut stond ik op post en daar zag ik hem uit het bos rennen, mijn lachende zoon een gekke move makend. Oef, dat was nipt. De volgende halte, Tervuren diende ik voor 10.45u te bereiken.

 10.37u  kom ik uiteindelijk aan , nipt want alles wat ook maar naar Tervuren verwees was geblokkeerd. Eindelijk vind ik tijd om ’t vrouwtje Tinte te bellen.
Bij elke voorbij hollende marathonman klappen we in onze handen en bijna kaffer ik een groep nonchalante voetgangers uit waarvoor enkele lopers hun tred moesten inhouden. Nee maar, wat een gebrek aan respect! Was het Frank overkomen dan was de leeuwin in mij uitgebroken want het moet gezegd, en we hebben het er in de auto over gehad, ik vind dit een tegen-natuurlijk gebeuren. Geen neantherthaler heeft het in zijn hoofd gehaald om 42 km aan één stuk te lopen, volgens mij, voor die Griek was het van moeten en de uitvinder van het joggen is voor zijn 60ste al joggend gestorven en ook de Voedselzandloper pleit eerder voor wandelen dan voor joggen… Bij elke marathon of lang trainen zit de schrik er bij me in dat hij pal dood valt, zoals die voetballers van tegenwoordig….

De onrust, angstaanvallen en vlagen van gezinsbegoogling stijgen naarmate de minuten verstrijken, de kerkklok heeft het laatste kwartier geslagen. Is hij gevallen onderweg, heeft hij plaspauzes ingelast; twee verteld hij achteraf. Ik tuur me te pletter. O, daar ontwaar ik eindelijk een blauw bloesje en zwart broekje aan een gestalte dat wel dat van mijn zoon zou kunnen zijn. En weer lacht hij voor hij het park inloopt.

Daarna zit ik in een tweestrijd en ik vraag hoe lang het parcours is daar tussen de bomen. Blijf ik om hem nogmaals aan te moedigen of rij ik al naar Brussel? Dàt hadden we niet afgesproken en hoe langer ik wacht hoe meer het me spijt dat ik gebleven ben, maar als hij weer verschijnt is mijn moederhart gerust gesteld, het was goed te wachten. En nu spurten, voor de laatste halte: de terminus, de finish. Onmogelijk om zijn aankomst vast te leggen, het is drummen op de Grote markt van Brussel. Ik zie nog net een meisje duidelijk over haar limiet in een brancard liggen en dan ga ik wat verder wachten. Het is Frank zelf die me ontdekt, nee , het was Stéphane en als ik hem daar zo bezweet zie staan schiet mijn gemoed vol. Een hart vol trots, toch wel.

Exacte gegevens:
  • naam Frank Gielen
  • geboren: 12-04-79 
  • lengte 1 meter 88 een half 
  • wedstrijdnr 251
  • aantal marathons : 4
  • tijd 3 u 19 m 19 sec
  • plaats  215
  • uitslag ja
  • geschreven door de mama

zondag 9 september 2012

Fielm foor trouwigie zoesie

Mijn geweldig lieve zus Saidja trouwde dit weekend met Tim. En daar moesten we toch iets voor doen met de familie. We kropen in de regisseursstoel en aapten 'Het Dorp' van Man bijt hond schaamteloos na. Na heel veel knip plak film pruts en tekenwerk kwamen we tot dit zalige reusltaat :

dinsdag 24 juli 2012

King of Kubb

Af en toe een spelletje Kubb spelen, houdt de vliegen buiten, zeggen ze in Noord Europa. De regels van Kubb zijn simpel. Neem ikea hout, snij vervolgens in 10 blokjes, 6 werpstokken, 4 tereinafbakeningspaaltjes en 1 grote koning. Verzin er een gek spel bij met 2 teams die elkaars paaltjes moeten wegkegelen van op een meter of 10 en je hebt Kubb. Kortom bowlen voor vikingen.

de kubb kamelen foto vond ik hier

Heel plezant voor zomeravonden mee te vullen, maar wel opletten geblazen: niet op terassen spelen hoger dan het eerste verdiep. Er zijn al voor minder doden gevallen. Nu wil het toeval dat de Belgische kampioenschappen nakende zijn : schrijf u in, nu het nog kan!





maandag 9 juli 2012

Volvo v40

Een wagen kiezen zonder te moeten betalen, is altijd een beetje dromen. Toen ik het keuzelijstje van vrouwlief in de hand kreeg, viel mijn oog op de Volvo V40. Deze nieuwekomer ziet er om te snoepen uit.

Het is geen opvolger van een vorig model, maar iets volledig nieuws, een mengeling van al zijn reeksen. Sportief, functioneel en een streling voor het oog. 

Volvo V40 2012

De Volvo V40 komt pas in september op de markt, maar in de garage hadden ze er al bijna 500 bestellingen van binnen. En er was niet eens een showroom model aanwezig.

Op de vraag "Heb je dan iets gelijkaardigs in huis?" zei de verkoper : "absoluut niet, alles is nieuw langs binnen, technologisch vernuft alom." En dan vergat hij nog te stoeffen over de lage uitstoot, het lage verbruik en het start-stop systeem.

Ook autoblogs vinden hem de moeite waard. Maar zeg nu zelf, mijauwkes.