Marathon Nice naar Cannes 9 november 2014

Deze marathon is anders. Ik volg een loodzwaar trainingsschema van runkeeper.com. Vanaf eind augustus loop ik me de zolen van mijn schoenen. En het is niet dat ik daarvoor stil gezeten heb. Vijf keer de week trotseer ik de natuurelement, met pittige interval trainingen. Maar trouw houd ik me aan mijn schema en blijf blessure vrij.

Pieter wil van zijn eerste marathon ne memorabele maken. Hij regelt de vlucht, vervoer en slaapplaats, waarvoor dank. We richten onze pijlen op Nice - Cannes, volgens de boekskes de nummer 1 marathon van  Frankrijk (na Parijs). Oops per ongeluk spoel ik mijn boardingpas door op het toilet van de luchthaven. Toch komen we zonder kleerscheuren aan in het prachtige Nice.

 We starten met 8600 marathon lovers en er zijn ook 450 aflossingsteams aanwezig. De marathon loopt via de Boulevard in Nice langs de kust naar Cannes, waar we onze tent opslaan in hotel Raddison Blu. Room with a view met upgrades! We krijgen toegang tot de thermen, hebben een Japanse WC met voorverwarmde bril, wassende straaltjes en ingebouwde balwarmer. Kortom we lopen net niet verloren in onze suites.

Zondag vertrekken met de bus om 5 u 30 naar Nice, waar we ruim op tijd toekomen. Pieter en ik drinken nog ne koffie en schuiven 2 keer aan voor de transit. Maar dan begint de marathon, stiekem hoop ik op een toptijd.

Ik ben iets te veel achteraan in het startvak gaan staan, van in den beginnen moet ik heel mensen inhalen. Goed voor de moraal, maar je verliest er wel wat energie door. De eerste helft is gewoon zalig, mooi parcour, vlakjes en mijn spieren doen wat ze moeten, gas geven. Ik haal de vlag van 3 u 45 en 3 u 30 snel in. Na 15 km of zo zie ik in de verte zelfs de vlag van 3 u 15 wapperen.

Dit is fijn, mijn tempo blijft hoger dan gehoopt en de hartslag werkt absoluut niet tegen. De muziek stuwt me verder en sneller vooruit. Af en toe voel ik wat regendruppeltje, maar het is niet te koud. Alleen jammer dat er enkel brede bekers voorradig zijn, geen flesjes. Zo drink ik telkens maar een beetje en verlies ik elke drankstand toch een beetje tijd. Misschien volgende keer een camelbag zoals Pieter?

Na 30 km, gaat het wel een beetje op en neer en merk ik toch een licht verval van 10 a 15 seconden per kilometer. Dat is dus 3 min 40 per kilometer in plaats van 3 min 25, mij hoor je niet klagen. Ik reken een beetje en mijn P.R. zit er dik in. Gewoon minstens aan 12 per uur blijven lopen en de eeuwige roem is binnen.

De laatste 3 kilometers duren als gewoonlijk weer 5 maal langer dan op training. Maar ik finish! Stik kapot zie de stralende lach van mijn zalig vrouwtje. Missie volbracht. 3 u 16 en 5 seconden, ik heb mijn persoonlijk record gebroken met meer dan 3 minuten. Ik heb plaats 618 van de 6800. Dank aan iedereen voor alle steun het was een geweldig avontuur!

Mongools

Dit weekend reden de Moose en zijn vrouwtje richting Reims. Go bongo! Daar aangekomen, zagen ze alle grote Champagne huizen langs de kant van de weg. Let op, met de nadruk op zien, want ze bezochten er geen ééntje. Het was namelijk zondag en op zondagen is er geen hol te beleven in Reims.


Daarom keerden ze terug naar hun Mongoolse gastheer een gastvrouw. Twee grote vriendelijke Mongolen met een meters brede grijns op hun gezicht. Ze konden er genieten van een overheerlijk Mongools maal, zittend op een Mongools bankje, aan een Mongools tafeltje met een fleske Franse wijn. De moose was helemaal mee.

En daarna gingen ze slapen in hun knusse Mongoolse tent, een knoert van een yoerd. Allemaal mooie kleuren en super knus, niets dan lof. Enkel het toilet stond de Moose niet aan. Die WC-pot stond veel te dicht tegen de rand, enkel afgescheiden door een filterdun hoeslaken dat "net niet" alle geuren wegfilterde. Het rook er dus naar een Mongoolse zoo. Ook geluidsgolven kwamen goed door. Heel praktisch om te roepen van : "Hé sjoe, passeert me diene wcrol ies", maar voor de rest eerder onhandig.

Het staand plassen viel de Moose zwaar. Mietjes gaan natuurlijk zitten, maar de Moose niet. Op die korte tijdspanne gebruikte hij twee verschillende plastechnieken. Ofwel heel hard naar achter leunen met het hoofd, ofwel de beentjes spreiden (een aanrader, want nu kon hij wel mikken).

Rechterhand syndroom

Moosability, dat is wetenschap, dat is plasticiteit alom, dat is kunst, dat is lachen, maar dat is ook een beetje pipi-kaka humor. Na de file in de toiletten, de dag van het toilet en het proefondervindelijk doorspoel gedrag op het zuidelijk halfrond, ben ik klaar voor een nieuwe uitdaging.


Het rechter hand syndroom is niets minder dan een regelrechte nachtmerrie voor de WC-bril sector in ons land. Tachtig percent van de brillen op de mannentoiletten staat scheef naar links. En dat komt omdat de heren veel te hardhandig hun gat afvegen(met rechts). Nog een geluk dat ik links veeg, of ze lagen er allemaal volledig af ;)

Gelukkig bedacht tha moose al enkele oplossingen voor dit vervelende probleem

• Zwaardere brillen maken
  
• Niet meer afkuisen
  
• Pompierslang op de toiletten installeren

Of heb jij misschien betere tips?

Rotterdam hotel bazar

Met onze Bongo bon kwamen we in het Rotterdamse Hotel Bazar terecht. Dat leverde een prachtige decor op dat baadde in een fijn multicultureel sfeertje. Het daaraan verbonden restaurant met Oriëntaalse keuken, was een echte meevaller. De moose en zijn vrouwtje aten hun buikje dan ook rond aan al die lekkere Bazariaanse gerechten.

Dat je badkamer enkel gescheiden is van het bed met een prachtige kralenketting, namen ze er graag bij. Het had zelfs meerdere voordelen. Zo kon het vrouwtje veel beter horen wat er allemaal de pot in plonste. En tegelijk kon de moose van op het toilet toch nog naar de tv kijken. Als dat niet handig is...

Zuurtjes

Het is verschrikkelijk als je in het toilet van het station (ja, je kon niet anders, want je hebt iets gegeten waar je darmen van gisten en je wou dát je vrienden met hun moderne en dus deurloze loft-toilet niet aandoen) je kont wil afvegen en er geen toiletpapier meer is.

Het is uitermate vervelend als je net propere sokken hebt aangetrokken en dat je dan in de badkamer in iets nats gaat staan (filmpie van 1:56 tot 2:45).

Het is degoutant dat je een veiling om te gastbloggen op The Real Moosability wint met een schamel bod van vijfentwintig euro.

Jimability was dan ook geheel uit mijn lood geslagen, van mijn melk en mijne kabas toen Mister Moose mij liet weten dat de Music 4 Life actie al voorbij was, maar dat ik toch mocht bloggen, een ander goed doel steunend.

Aan jullie lezers vragen wij dan ook welk goed doel het moet worden:

• Het Micha Mara steunfonds
• De LLLLLL, ofte: Laat Laura Lynn in Las Vegas (dead or aLive) Liga
• Bijdrage om Wilfried M., Miet S. en hun kroostrijkheid weer naar Eurodisney te sturen
• Ijspriem als kerstcadeau aan de Vlaamse Overheid om België te splitsen
• Een tang als kerstcadeau aan de Belgische Overheid om België bijeen te houden
• Eigen suggestie (iets originelers dan mijne eigen zak)

Maar vooral, steun zelf ook nog eens dat goede doel, want eerlijk gezegd Music 4 Life was een lachertje.  Het heeft 3 503 246 euro opgebracht.  En dat dat 200 000 euro meer is dan vorig jaar, en dat we in een financiële crisis zitten en dat de Vlaming tegen alle verwachtingen in helemaal niet verzuurd is en dat Sofie, Thomas en Siska ons op de radio om het half uur daarvoor bedanken tot aan oudejaar en dat ikzelf ook gesmst heb en geboden op plaatjes, dat allemaal kan wel allemaal goed zijn.  Maar: drie miljoen en ene half, terwijl we met 6 miljoen Vlamingen zijn?  Dat betekent iets meer dan een halve euro per Vlaming?!

Trek daar de 1 300 000 van de regering van af, geld dat ook wel uit onze zak komt, maar dat was geld dat we toch al kwijt waren, dan kom je aan 37 eurocent.  Als we allemaal volgend jaar 1 en slechts 1 van onderstaande acties ondernemen…

• 1 keer pissen in een dancing en rap weglopen zonder te betalen: winst tussen 30 en 50 cent
  
• 1 ipv 2 toverbollen uit de sjiekenbak kopen en tegen je beide kinderen zeggen dat ze telkens de bol verkleurt hem moeten doorgeven: winst 50 cent
• De bumper van de lijnbus vasthouden ipv mee te rijden: winst 50 cent en je oefent voor de (halve) marathon in Brussel

Geef het uitgespaarde geld volgend jaar extra en we halen het dubbele binnen.  Tegen die tijd blijf ik een lichtjes zurig schrijvende Vlaming.

[ Deze post kwam tot stand met respect voor de ultieme blogtips ]

Jim

Brulkakker woord van het jaar

Opgelet, dit bericht is hoogst waarschijnlijk niet geschikt voor serieuze mensen. Lezen op eigen risico.

Vandaag 19 november vieren we de dag van het toilet. Op een dag als deze verwen ik mijn toiletpot met graagte, voor ik hem in den eik zet. Hoe ik dat doe?

• Nieuw geurtje?
  
• Lichtgevend WC papier?
  
• Meer debiet?
  
• Gesloten WC-bril?

Nee hoor, mister moose gaat ze allemaal een poepje laten ruiken. Als eerbetoon voor deze heugelijke dag roept hij iedereen op om het woordje brulkakker in de analen van 2008 te krijgen. Dus brulkakker niet als woord van de dag, maar meteen voor het woord van het jaar! Haleloeja dan maken we er direct een knaljaar van!

Is het nu al brullend kakken, of eerder al kakkend brullen? Maakt niet uit, als het maar hard en luid is.

Bij het brulkakken is het de kunst om zowel oraal als anaal rete veel geluid te produceren. How, voor je die broek naar beneden jast, is het nog even opletten geblazen. Door de Belgische geluidsnormen wordt het de particuliere boskakker aangeraden om deze sport enkel in de frisse buitenlucht te beoefenen. Het liefst in den bos, of naast een afgelegen weggetje.

En nu nog een zweterige zinnenscheet : brulkakken is de boodschap! Maak er desnoods een wedstrijdje van met de maten of de jeugdbeweging.

Dag van het toilet

Ik laat ze graag eens poepje ruiken. En ditmaal bijna letterlijk. Weest gewaarschuwd fans van de WC want vandaag 19 november is het de officiële dag van het toilet.

Klinkt dit herkenbaar?
Drie lekker volle taloren ajuinsoep bij de bomma opslurpen. Maar de dag erna gaan werken met de verwachte resultaat? Problemen in de openbare toiletten. Om de collega's niet al te hard te choqueren, probeer je heel voorzichtig, met dichtgekne..... Soit. We houden het bij één minuutje stilte op het kleinste kamertje.

Hoeveel dagen van ons leven brengen we niet door in het allerlaatste mannen-bastion? Ettelijke? Het is hoog tijd om daar eens stil bij te staan, of te zitten.
Laat vandaag een extra pakje na in jouw favoriete stukje huisraad. En vooral niet doorspoelen jongens, bril omhoog!


Enkele handige links

• Wc papier (de feiten)
• File in de toiletten (moosability)
• Bloopers op het toilet (Clips)
• De rol (animatie)
• Vrouwen toiletten
• Vieze wc's

Mensen die een blog verdienen

Collega Tine

Een van Tine haar collega's en tevens één van haar beste vriendinnen zit momenteel in Zuid Amerika. Af en toe krijgen we een mailtje over haar huidige toestand. Verwacht vooral geen beschrijvingen van de mooie natuur of goede contacten met de locals. Dit is een nachtmerrie, dit hoort op een blog terecht te komen.

Onze diaree is over ondertussen, maar we zijn heel voorzichtig met wat we eten. De keukens en de restaurants zijn hier soms en heel vaak heel vuil. We gingen al een paar keer eten in het beste restaurant van de stad en dat ziet er dan uit zoals bij boer Charel, alle, dat is misschien overdreven, maar toch!

Hier het vervolg van wat we meemaakten, we zijn dus in de jungle ondertussen al een paar dagen. Hier loop een grote weg waarlangs af en toe een stadje of dorpje ligt. Onze eerste slaapplaats waren allemaal hutjes in hout met een stro dak. Iemand toonde ons onze kamer. We moeten via een ladder omhoog klimmen en ik vroeg de sleutel. Diene pippo antwoordde dat er geen deur was en dus ook geen sleutel! We sliepen onder het stro dak waartegen een net gespannen was en voor de rest was het helemaal open! Er hing nog een gammel gordijntje. No way dat ik in open lucht in de jungle zou slapen. Toen we met onze onderburen aan het praten waren, toonde een van die gasten iets onder het dak. Een dikke vette lichtbruine tarantula! Ik zou wel heel de nacht aan de receptie in een hangmat gaan liggen! Gelukkig hebben we avontuurlijk mensen in onze groep en die vonden zoiets net leuk! We konden dus bij op een kamer gaan liggen. Wel met spleten van 2 cm onder de deuren en zo, maar we lagen binnen! Toen we gingen slapen zat er dan nog een hele mierennest in mijn bed. Gelukkig sliep er nog een koelbloedige kerel bij ons, die voor niets pannikeert! Geen oog heb ik toegedaan, met mijn bril op in bed gelegen met mijn zaklamp in mijn hand! De tweede nacht heb ik hier wel goed geslapen

Ondertussen zijn we weer wat dieper in de jungle en gisteren hebben we weer tarantulas gezien en ook apen! Gelukkig in het wild en niet in ons hotel. Vandaag zijn we in Flores aangekomen en morgen gaan we een Mayasite bezoeken in Tikal! Ik ben ook al aangevallen door de muggen, verschrikkelijke beesten zijn het, ik sta vol!

Collega Frank

Ivan is een man met visie, supervisie want hij torent hoog boven mij uit. Met uitspraken als 'dertigers zijn saai en vijftigers zijn cool' raak je moeilijk uitgepraat met hem. Het zou kunnen dat hij binnenkort met zijn eigen blog begint, dus dat zit wel snor.

Onlangs bij ons op het toilet. Den deze wou het weer grappig aanpakken.

-"Ha den Ivan, da's toevallig!"
-"Ik hoop het." zegt Ivan droogskes.

Happy times

Wij zijn voor het geluk geboren, dat weet iedereen.
Gisteren kwam Alvis naar ons toe (you know Elvis?). Hij vertelde ons dat hij morgen na het ontbijt nog a little surprise voor ons in petto had. Wij waren natuurlijk een beetje benieuwd, wie weet kregen we voor onze sympathieke kopkes nog een of andere ayurvedisch massage voor de voor niks of zoiets. We waren volledig mis, volledig mis. Dat we volledig mis zaten....

Room upgrade number two
Hallo! Aarde aan Tine en Frank, dit is niet normaal meer. Een suite tot daar aan toe, maar dit is er echt OVER. We krijgen voor onze laatste dag de royal suite ter onzer beschikking. Roepie de poepie. Kunt ge dat geloven?

Om jullie een klein idee te geven.

• We spelen jungele speed in de salon van de onderste verdieping
• Vervolgens doen we nen take Five in de salon van de bovenste verdieping
• We lezen een boekje op ons ruime terras
• We genieten van de moesson regen op ons bonvenste terras. Dit terras is zel een beetje kleiner, zo klein als onze keuken thuis ;-)
• We laten het ultracoole bubbelbad vollopen
• We lezen in het gastenboek dat er hier al presidenten logeerden
• We eten ne verse citroenbanaan in onze eetkamer
• We bewonderen den bonzai op het toilet.
• We testen het hemelbed eens uit ;)

Normaal vragen ze per dag 250 dollars extra voor deze kamer, maar omdat wij zo lief lachten is het voor ons voor de gratuit.
Ze moesten eens goed lachen toen we hen vertelden dat de royal suite groter is dan onze eigen woonst.
-"Really? You lucky people!"

Misschien regelt de vriendelijke mevrouw van het hotel nog een sari voor mijn prinsesje. Ze wil dat doen omdat Tinte zo goed met een sari zou staan en ze het zou betreuren als de winkeliers ons in 't zak zouden zetten. Of nog erger, dat ze ons poor quality zouden leveren.

En het is niet omdat er nu geen foto's bijstaan dat we aan het liegen zijn hoor. Integendeel, de batterij kon het gewoon niet meer aan. Ze is mentaal te zwak, wenen, wenen....
De batterij is nu aan het rusten, we zijn ze aan het opladen.
Dit koppel verzamelde zo maar eventjes 2 gigabytes aan bruikbaar fotomateriaal op 1 week tijd. Die zijn al op cd geschreven zodat we nog eens 6 gig kunnen vereeuwigen. Jawadde dadde.

File in de toiletten

Na een vergadering kan het redelijk druk worden op de mannen toiletten. Een zwerm pissende venten voor of naast u, dat is niet leuk. Niet voor mij, niet voor die andere mannen.

In het kleinste kamertje zijn alle venten rivalen.
Een exemplaar van slechte wil kan gemakkelijk zijn buurman uit balans proberen te brengen. Op het juiste moment een neerbuigende vraag stellen kan dodelijk zijn voor de straal.

Ken je dat gevoel van een verstopte leiding?
Verschrikkelijk gewoon. Willen maar niet kunnen. Het enigste dat je dan nog kan doen is eens goed doorspoelen en hopen dat het komt. Ofwel moet je terugtrekken en later terugkomen. (Dit klinkt slechter dan de bedoeling is)

Om penibele situaties zoals deze te vermijden, gelden er strikte regels in de latrines. Maak kennis met urinoir-etiquette, een set van ongeschreven regels die enkel gelden in mannen toiletten.


Doe nu mee aan de grote urine test en leer de juiste toilet eruit te kiezen. Onverwacht ingesloten worden door pissende venten is vanaf nu verleden tijd.