Posts tonen met het label familie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label familie. Alle posts tonen

maandag 1 augustus 2011

Rob Marley

Onze Rob is muzikaal aangelegd, met een voorkeur voor Dancehall en Reggae. Zet ge een plaat van Bob Marley voor hem op, dan zal hij ogenblikkelijk een brede grijns te voorschijn toveren en zachtjes op de maat van de muziek met zijn hoofdje schudden. Menig artiestenmanager is nu  al stikjaloers op het talent van mijne zoon.

Als manager in spe moest ik natuurlijk ook aan de looks denken van mijn reggae zoon. Gelukkig vonden we dit dancehall pakje in zijn kast. Ooit nog de pyjama geweest van Peter Tosh. Boekingen van Rob Marley, voor zijn eerste leerjaar, kunnen voor minder dan 9000 euro. Daarna moeten we uiteraard streng zijn. Zijn eerste monsterhit is al een feit : no mama, no cry
Rob Marley, no mama no cry

zaterdag 5 maart 2011

Vaart wel peter

Mijn peter Jozef Massy werd 96,5 jaar, maandag is hij overleden.
Hij was niet alleen de beste opa aller tijden, maar ook nog eens Olympisch atleet, ingenieur, oud soldaat en tuinier. Maar voor mij was hij vooral mijne peter. Ik keek op naar zijn daden, ik kon lachen met zijn droge opmerkingen, ik was fan van peter.

Nu ligt hij daar onder een kruis. Na een emotionele viering. Ik zal hem missen. Ik niet alleen...

vrijdag 13 maart 2009

Als broer kookt

Mijn broertje Sander kookt af en toe en dat doet ie goed. Je kan zijn kookstijl het best omschrijven als kort en krachtig. Niet van die fensi-smensi tijdrovende brouwsels, maar eerlijke en simpele gerechten. Zowel fingerlicking good als snel gereed. Patatten maak je gaar in de microgolfoven etc.

Met ons mama en Charel op visite was het weer van dadde. Eerst een pompoensoepke, dan boontjes met patatten en afsluiten doe je met ne worst of zoiets.

Sander: -"Ma, wa vinde van de soep?"
Mama : -"Mmmmmmm, heel lekker!"
Sander: -"Het is soep uit een pakske."

:)

maandag 29 december 2008

Een vriend

Terwijl wij ons hier volstoempen op retegezellige familiefeestjes, moeten Yolan en Saïdja het anders aanpakken. Zij vieren kerst en oude jaar in het verre Latijns Amerika.

Saïdja, jij vierde waarschijnlijk kerstmis op zijn roadtrips. Ik kan het me al helemaal voorstellen. Ergens noodgedwongen moeten stoppen langs de kant van de weg, om Joseph het kapotte kevertje wat rust te gunnen. Maar het jullie begot niet aantrekken en er een reuze feest van maken. En dan maar samen met Judith, de politie en een bende gypsies gezellig scoutsliedjes zingen aan een kampvuur.

Yolan, jij vierde waarschijnlijk kerstmis op zijn Argentijns. Samen met het gastgezin tafelen in een verzengende hitte van 34 graden. En dan maar parilla's boefen (parilla's zijn een soort opengebarsten zwette pens). Hopenlijk lukt de omswitching van gastgezin heel vlot.

Als het toch allemaal eventjes te veel wordt. Als jullie ons toch een beetje missen... zet dan maar dit liedje van ons mama nog eens op.


  • Zang door de mama
  • Camerageweld door de moose
  • Montage en eindredactie door Tinte

woensdag 24 december 2008

Pikant of pittig?

Tijdens de feestdagen beleeft onze familie telkens weer ongekende hoogtepunten op cullinair vlak. Toastjes met olijven en chocolade, gesmolten camenbert met speculaas, ...

Alles kan, behalve een ordinaire feestkalkoen.


Wij kregen de zware verantwoordelijkheid om soep te bereiden voor 17 man. Allemaal goed en wel, maar wat doe je als je de verscheurende keuze moet maken tussen pittige pompoensoep of pikante pompoensoep? Beide gerechten smeekten gewoon om gemaakt te worden.

Uiteindelijk heeft het lot beslist. Pittig it was! En zo ook de rest van ons geslaagd Veltem's kerstfeestje.



PS : Plots was er nog tijd voor een spontane kerstboodschap van Griet aan het jongste broertje. Die oude rakker kon er spijtig genoeg niet bij zijn.

dinsdag 25 november 2008

Peter toch

Gisteren bracht ik een bezoekje aan mijn lieve peter. De mens is 94 jaar en kan visite zwaar appreciëren. Maar ik kan ook genieten van zijn gezelschap, want mijn peter is me er eentje. En het was gisteren alweer lachen geblazen. Toen ik hem ons pasgemaakte fotoalbum toonde, kwam de grapjurk in hem goed los. Derhalve moest ik eens smakelijk lachen.


Ons diepzinnige gesprek:

-"Diene kletskop, is dat Sander?"
-"Ja peter, dat is mijn broer."
-"Wat ziet hij er oud uit zonder haar."
-"Vind ge dat peter?"
-"Ja hoor. We zouden Sander is naast mij moeten zetten en dan moeten de verpleegsters raden wie den oudste van ons is."
-"Ha ha ha, ik zal het hem zeggen."

Hij kijkt naar de 2 vinkjes in de kamer. Zijn ogen beginnen te fonkelen.

-"Ge weet toch hoe het komt dat hij zo jong al kaal is?"
-"Ja, hij scheert dat af."
-"Ba neen jongen. Dat is van te veel te vogelen."
-"Ahaa. Hebt gij daarom nog zo ne wilde haarbos?"

zondag 19 oktober 2008

Diareos mossiklettos

Deze ochtend vertrok mijn gekke zusje op wereldtournee. We zijn haar met z'n allen gaan uitzwaaien en het afscheid deed pijn.

Saïdja stort zich samen met haar vriendinnetje in een hels avontuur. Twee blonde chicks die Latijns Amerika gaan doorkruisen op negen maanden tijd. Dat ruikt naar onvoorziene omstandigheden en nog geen klein beetje.

Gelukkig voor Saïdja heeft ze alle troeven in eigen handen. Ze is niet aan haar proefstuk toe op het vlak van hete vuren. Ooit bouwde ze mee aan een schooltje in Oeganda en later onderzocht ze krabben in Zuid-Afrika voor haar thesis. Latijns Amerika is een logische volgende stap in haar leuke leventje.

Toch houden we ons hart vast dat ze, zoals altijd, steeds op haar pootjes terecht zal komen. Want ze laat ons toch een beetje achter met een rugzak vol twijfels.


Zuid Amerika is ruwer, onveiliger en verder weg. Op de koop toe zijn ze van plan om ginds 2 brommers te kopen. Met de brommer Ché Guevarra achterna: "diareos mossikletta's". Saïdja is trouwens de enigste met een geldig mottorrijbewijs, maar dat is naar het schijnt geen probleem ;).

Saidja, gekke zus, geniet van je reis, maar zijt godverdorie pokke voorzichtig.
Dikke kussen gekkie! Joehoew! Ik zal je blog zeker volgen.

maandag 30 juni 2008

Ik heb talent

Dat ik recentelijk heb leren jongleren wisten jullie al. Maar dat ik barst van het talent, moest ik nog bewijzen. Vandaar dit staaltje vakmanschap getrokken door een coole fotograaf.

Feitelijk ben ik niet zo tevreden met deze foto die getrokken is voor de zestigste huwelijksverjaardag van Tinte haar oma (en opa natuurlijk).

De enigste conclusie die je hier kan trekken, is dat ik wreed veel talent heb om lelijke smoelen te trekken. Mister moose er als een clown laten uitzien, dat kan hem.

Ik heb je nog wel Daniél. Al is het het laatste wat ik doe...

dinsdag 20 mei 2008

Happy funday everybody

Nee dit zijn geen kiekjes van de gayparade. Maak kennis met mijn ubercoole schoonfamilie : Tinte en haar nichtjes.

Tinte haar oma wordt zo maar eventjes 60 jaar, of was het 60 jaar getrouwd? Maakt niets uit, alle redenen zijn goed om nog eens samen te komen. En met wat wordt een mens gelukkiger dan een heuse fotoreportage van de hele familie? Inderdaad, niks rien nada noppes.

Voor de gelegenheid haalde Tinte haar trouwkleed nog eens uit de kast (dat doet ze minstens 2 keer de week, maar soit). Ze ziet er nog steeds smoking hot uit in de kleedje, damn. Ik mag van geluk spreken met mijn wuvve, het was een hele goed idee om haar pollke te vragen. Er zitten dan ook goede genen in de familie.

PS 1 : Ganz fielen dank aan Daniél voor zijn geweldige trap- en cameratechnieken.

PS 2 : Let op de klemtoon, volgens Tinte's oma moet die op de 'e' vanachter staan.

maandag 5 mei 2008

Hondenfluisteraar

Het zat er aan te komen. Dit plaatje verklaart waarom Yolan, mijn kleine broertje, niet meer alleen bij de hond mag komen ...

Zoals verwacht diende de labrador een klacht in bij de dierencommissie. Eentje voor dierenmishandeling en eentje voor luizen. De hond van de advocaat dreigt verdere stappen te ondernemen. Ik bedoel natuurlijk de advocaat van de hond.

dinsdag 25 maart 2008

De echte ardennen

Als het zou sneeuwen op Tinte hare verjaardag, zouden we de Ardennen onveilig maken. En ja hoor, deze morgend snow all over the place! Je moest eens zien hoe blij we waren.

Vliegensvlug smeerden we onze bokes en reden we welgemutst richting Ardennen.

Maar hoe weet je nu zeker, dat je wel voor echt in de Ardennen bent geweest? Awel, voor de gemakkelijkheid stelde ik daarvoor een handige checklist op. Je trip moet minstens aan drie vierde van mijn lijstje's criteria voldoen. En dan kan je spreken van een echte tocht naar de Ardennen, met het Moosability label erbij en al.

De Ardennen
Je bent pas echt in de Ardennen geweest als ...
  • Je prachtige sneeuwlandschappen hebt gezien
  • Je langs Hognoul bent gereden (hahaha)
  • Je merkt dat ondanks de verse sneeuw, de skiverhuur gesloten is
  • Je direct een waardig alternatief vindt
  • Je merkt dat zelfs de vrieskoude je niet van een stevige toiletbeurt kan behoeden
  • Je iets te veel gekke foto's hebt gemaakt
  • Je een engel in de sneeuw hebt getekend
  • Je frontaal op je gezicht bent gegaan
  • Je langlauf ski's constant uitvallen
  • Je nog steeds niet snapt hoe men remt met langlaufski's
  • Je auto volledig ingesneeuwd is, en 3 man moeten helpen duwen
  • Je een vuil bruin café hebt bezocht
  • Die bokes geweldig goed smaken na een tochtje van 8 km
  • Je je super hebt geamuseerd met je geliefde
  • Je per ongeluk weer driemaal de afslag in Luik fout neemt en op de grootste rotonde van Belgie sukkelt.
  • Je totaal uitgeput maar voldaan huiswaarts keert

maandag 24 maart 2008

I love the paasbrunch

Elk jaar nodigt mijn lieve mama ons uit voor gezellige paasbrunch in haar knusse huisje.
ppasbrunch at diep-rood
De tafel is altijd rijkelijk gevuld met allerhande overheerlijke spijzen. Kwarteleieren, een bord spicy soep, rode biet met haring, minibroodjes, vissalade, chocolade eieren, ...
De paashaas verwent ons nogal. Van de mooi versierde tafel blijft achteraf niet veel meer over. Een slagveld is er niets bij.

Maar wat is de succesfactor van dit evenement?

Ik denk dat het ligt aan de sfeer die er bij ons thuis hangt. Gans mijn familie is prettig gestoord, en dat willen we graag zo houden. We speelden het spelletje hoofddeksel-kop-lichaam-benen-voeten.


Benodigdheden
Iedereen neemt een blad papier en een schrijfstok.

Aantal spelers
Zoveel als je wilt, dat is er net het leuke aan.

Hoe speel je dit spel?
  • Teken een grappig hoofddeksel (kroon, fakirmuts, ..)
  • Plooi het blad om, maar laat de onderkant vrij. Zo weet de buur waar de rest moet komen.
  • Geef het blad door volgens de wijzers van de klok. Of niet.
  • Teken nu een hoofd en plooi het blad.
  • Blad rustig doorgeven.
  • Teken het lichaam en plooi het blad.
  • Blad doorgeven.
  • Teken de benen en plooi het blad.
  • Blad wederom doorgeven.
  • Eindig met de voeten. Ditmaal mag je de naam van je buurman onderaan de tekening zetten.
  • Blad laatste maal doorgeven.
  • Bekijk de tekeningen.
  • Weer een kunstwerk
Nog enkele van onze brouwsels:




maandag 17 maart 2008

Buiten wippen voor dummies

Joepie, ik mocht dit weekend samen met mijn broeder, buitenwipper spelen op de Jintage party van de scouts.
Niet veel soeps, maar wat speelden we onze rol goed. Misschien zelfs iets te goed.


Hoe begon het allemaal?

Saïdja, mijn lieve zusje, plaatste een zoekertje in de scoutslokalen.

Dringend security people gezocht voor onze Jintage party. Onze Jinners blijken maar schrale doetjes te zijn.
We zoeken enkel echte boemannen. Graag ben je gezegend met het lijf van een echte buitenwipper. Je kan met gemak doorgaan als de lookalike van de Joeri. Je straalt gezag uit en kan goed overweg met losers en Johnniekes. Je bent groot, breed geschouderd, atletisch en hebt een nek waar stieren jaloers op zijn. Kickboxervaring speelt in je voordeel. Beantwoord je aan al deze criteria? Kom dan de security bij ons verzorgen!


Ik krijg tegenwoordig van die angstaanjagende zware kringen onder mijn ogen, ten gevolge van het gebrek aan slaap door den bouw in het Vissegat. Mooi meegenomen voor de job.

Geen wonder dat ze dus bij Sander en mij terecht kwam. Het was gewoon een perfecte match. Gelukkig voor mij heb ik mijn schaakverleden een beetje verzwegen.

De avond verliep dan ook voortreffelijk. De tijd van de rellen in Erps is al lang voorbij. Correct en kordaat optreden was de boodschap, desnoods met harde hand optreden.

De krachtlijnen van de avond
  • Feestgangers moeten zich gedragen
  • Enkel binnen met ne stempel
  • Niet binnen roken
  • Niet buiten met plastic bekertjes
Alleen jammer dat we er heel de avond een beetje als clowns bijliepen. Onze outfit zoog anus. Dankzij ene mister Walter Van Beirendonky moeten alle scouts nu van die belachelijk fluo vestjes dragen, als ze security doen. Ken je de affiche nog van Rock werchter 2007 nog? Awel dat komt aardig in de buurt.

fluo vestjes
De fuif bracht wel flink wat jeugdsentiment met zich mee. Bijna tien jaartje geleden kwam ik hier mijn lieve vrouwtje tegen. Het begon toen allemaal heel onschuldig, maar na de fuif was het aan. Bingo.

woensdag 27 februari 2008

Peter

Mijn peter is weeral verhuisd. Hij ligt nu in een Leuvens ziekenhuis. Ik bezocht hem samen met Tinte op de afdeling geriatrie.
Hij is van mening dat hij niet echt zijn plaats zit op deze afdeling. Ondanks zijn 93 jaartjes is hij er nog steeds goed bij. Subtiel en minder subtiel laat hij blijken.

Peter : "Ziet dat hier nu zitten. Straks is dat lokaal hier helemaal leeg. En het is begot nog geen 18 uur. Hier is echt geen hol te doen."

Hij wijst naar een plastiek uitziend puddingske.

Peter : "Moet ge is proeven van dienen brol?"
Frank : "Neen dank je peter."

De verpleegster komt afruimen en ziet dat peter den helft van zijn broodje laat liggen.

Verpleegster : "En meneer Massy?
Wat vond ge van het eten? Was het lekker?"
Peter : "Verschrikkelijk ..."

De verpleegster lacht een beetje onwennig. Omdat mijn peter de waarheid hoog in het vaandel draagt, kon hij het woordje lekker niet over zijn lippen krijgen.

Verpleegster : "Ik zal dat maar als lekker interpreteren..."

Brede smile op peter's gezicht. Hahahaha. Ik denk dat ik hem nog ga bezoeken. Gelukkig voor hem zijn de verpleegsters lief.

donderdag 21 februari 2008

Familie kan je niet kiezen ...

Familie kan je niet kiezen, maar ik ben heel content met de mijne.

Er hangt aan iedereen wel een leuk verhaal vast. Karel vingert de eieren, oma houdt van hamsteren, Adam is de Coca Cola boy en mijn zus trekt gekke foto's op den trouw. Dit is het bewijs.

donderdag 2 augustus 2007

Mijne peter gaat verhuizen

Ik zal er maar voor uitkomen zeker. Jullie wisten al langer dan vandaag dat ik een speciaal geval ben, afkomstig van een speciale familie.

Maak kennis met mijn opa!
Jozef Massy, die ik al heel mijn leven peter heb mogen noemen, woonde tot voor kort in Strombeek the city. Ooit reed hij nog rond met de eerste wagen van de stad. Nu hij een dagje ouder wordt, denkt hij erover om Brussel te verlaten. En hoe.

Op het einde augustus wordt wordt hij 93 jaar, hip hip hoera! Om dat te vieren koos hij ervoor om in den hof van mijn mama te gaan wonen. En dit in zijn splinternieuwe sta-caravan. How groovy is that?

Bezoek de blog van mijn mama voor een uitgebreide fotoreportage.

zondag 17 juni 2007

Living for the weekend


Tot vlak voor het usability examen liep ik er bij als een opgefokte stresskip met een iets te groot ei in het verschiet. Not cool. Ontstressen was dus de boodschap. Daarom hadden we voor de voorbije week maar 1 groot doel : enjoy, releks, do nothing, nada, noppes, niemandal, ... .
Dat is ons aardig gelukt. Tinte en den dezen zijn gaan wandelen, lopen, fietsen en knuffelen.

Na een rustig weekendje (eten bij de Griek, foto's trekken van te verkopen huis van de oma die naar service flat wil, plan om aanvraag te doen voor kesselloese verkaveling in een mega coole wijk, 10 km gaan joggen, mijn haar getondeesd, ...) wij richting daddy.
Omdat mijne pa voor een weekske was gaan vissen, hebben we zijne vaderdag een weekske na achteren gesnoven. No problemo voor den dezen want dah food bij onze pa is meestal dik in ordor.

Om de sfeer ewa te bevorderen brachten we ons nieuwste aanwinst mee, het spelleke SET!Een regelrechte aanrader. Ge kunt het spelen van 2 tot 8 personen, het is gezellig en ontspannend tegelijkertijd. Maakt dat mee. Eventjes wat inside information : SET is zo een typisch vrouwenspel. Ge moet gruwelijk snel combinaties herkennen en dan loeihard SET! roepen. I suck by the way. Maar ,.... de oudjes nog harder. Dat woordje roepen is precies wat te veel gevraagd voor hun breinen. Gevolg iedereen aan het roepen en tieren en vloeken en bijna op elkanders mulle aant kloppen. Zalig. Jawadde dadde. Op het einde durfden ze het zelf aan om te zeggen : "Aah da spel noemt SET.", duuuuuh.

woensdag 6 juni 2007

Nitro Natasha

Ik blader luchtig door de filmkes op onze PC. Plotsklaps kom ik daar een clipke over mijn zotte zusie tegen, wat een toeval!
Thuis noemen ze haar gewoontjes Saïdja of Saaike. Maar o wee, met de zonnenbril op haar hoofd moet je wel degelijk Nitro Natacha zeggen! Mijn zusje op haar best.
Dikke kus.

woensdag 30 mei 2007

Mijn broertjes

Ik stel u voor aan mijn familie. Sander en Yolan tonen waartoe ze in staat zijn. Al bij al zijn er toch redelijk wa kosten aan die broers van mij. Familie kunt ge niet kiezen en dit is het bewijs. Wij zouden onze eigen sitcom moeten starten, of actiefilm. Op aanvraag nog straffer beeldmateriaal te verkrijgen, enjoy.

zondag 27 mei 2007

zaterdag terras-aanleg-dag

Ons weekend zit weer aardig volgestouwd, jandori.

Den dezen was lekker vroeg uit de veren om te werken voor ...... tadaah verrassing ... zijn eindwerk usability design, hoezee! Dan ben ik rond de middag vertrokken om terrasje aanleg te spelen bij mister Steven Zwet. Ik weet nu alles af van trekken en bijvullen, een latje bijhalen, zand scheppen, zand herscheppen, zand nog is herscheppen, de koord opnieuw spannen, zand in de airco, zand tegen de muur enz. Mijn welgemeende excuses hiervoor Steventje, twas per ongeluk. Nu denk je misschien eens aan mij, als ge later op den avond in uwe living zand inhaleert hahaha.

In de late namiddag zijn Tinte en ikke gaan babysitten op ons lieve nichtje Aagje. Wat is dat toch een schat van een baby. Gewoon al de manier waarop ze brrrrroem... kan zeggen, heerlijk. Het is haar lievelingswoordje maar nu ook het onze ;-)

Dezen avond nog een grappig filmke gezien : School for scoundrels. De acteur van Napoleon dynamite speelt hier ne looser, die les krijgt om meer zelfvertrouwen te kweken. De film is niet geschikt voor mensen die in de opleidingssector zitten, maar niet getreurd.
The ones that can, do it.
The ones that can't, teach it