Botak

Broertje Sander zit ergens te genieten op een van de eilandjes in de buurt van Bali. Behalve duiken, mega varanen bekijken, leren surfen en zonsopgangen fotograferen, hoor ik niets dan lof over Indonesië. Hij heeft er de tijd van zijn leven. Ze noemen hem daar geheel toepasselijk Botak, oftewel Kale.

in zijn eigen woorden :

Ben ook helemaal alleen en bijna niemand spreekt engels als je dieper in Flores trekt. Dus de eerste dag in Ruteng heb ik mij toch een klein woordenboekje aangeschaft.

Mijn Indonesisch gaat elke dag een beetje beter :) echt makkelijk taaltje eigelijk. Bijna geen gramatica, enkel woordenschat.

Het rijden op Flores is ook helemaal geweldig, een baan is nooit langer dan 50 meter rechtdoor. bochten v links nr recht, omhoog en omlaag. onderweg in de bus moet zo gemiddeld ongeveer een derde vd bus kotsen :D

ik heb er niet veel last van als ik ni lees...

Ik ben hier ook een nationale attractie natuurlijk. hier roepen ze gewoon van alle kante van de straat 'botak' wat kaal betekend :) Grote kale toeristen zijn ze hier nog niet gewend.
ze zijn ook wel heel vriendelijk en zeggen goeiemorgen enzo ze.

Saidja, ik zo je nog eens willen bedanken voor mij af te zetten ( en zeker het feit dat je je frisbee nog hebt meegegeven) al zoveel van pas gekomen.
ten eerste is het plezant om te frisbeeen en ten tweede, ze kenne da hier ni, dus als je ergens begint heb je direct heel het dorp mee :) Zo heb ik al ongeloofelijk volk leren kennen.

Heb wel hier al veel ECHTERE dingen meegemaakt. Uitgenodigd s avonds bij mensen thuis voor avondeten en daarna natuurlijk voetbal kijken.

btw die betalen hier een 200 euro per huis om naar de wereldbeker te kijken. als je weet dat de meesten zo'n 70 euro per maand verdienen is da toch echt schandalig. Maar ze zijn hier helemaal zot van voetbal, we kenne alle spelers echt zot.

Buiten wippen voor dummies

Joepie, ik mocht dit weekend samen met mijn broeder, buitenwipper spelen op de Jintage party van de scouts.
Niet veel soeps, maar wat speelden we onze rol goed. Misschien zelfs iets te goed.


Hoe begon het allemaal?

Saïdja, mijn lieve zusje, plaatste een zoekertje in de scoutslokalen.

Dringend security people gezocht voor onze Jintage party. Onze Jinners blijken maar schrale doetjes te zijn.
We zoeken enkel echte boemannen. Graag ben je gezegend met het lijf van een echte buitenwipper. Je kan met gemak doorgaan als de lookalike van de Joeri. Je straalt gezag uit en kan goed overweg met losers en Johnniekes. Je bent groot, breed geschouderd, atletisch en hebt een nek waar stieren jaloers op zijn. Kickboxervaring speelt in je voordeel. Beantwoord je aan al deze criteria? Kom dan de security bij ons verzorgen!

Ik krijg tegenwoordig van die angstaanjagende zware kringen onder mijn ogen, ten gevolge van het gebrek aan slaap door den bouw in het Vissegat. Mooi meegenomen voor de job.

Geen wonder dat ze dus bij Sander en mij terecht kwam. Het was gewoon een perfecte match. Gelukkig voor mij heb ik mijn schaakverleden een beetje verzwegen.

De avond verliep dan ook voortreffelijk. De tijd van de rellen in Erps is al lang voorbij. Correct en kordaat optreden was de boodschap, desnoods met harde hand optreden.

De krachtlijnen van de avond

• Feestgangers moeten zich gedragen
• Enkel binnen met ne stempel
• Niet binnen roken
• Niet buiten met plastic bekertjes

Alleen jammer dat we er heel de avond een beetje als clowns bijliepen. Onze outfit zoog anus. Dankzij ene mister Walter Van Beirendonky moeten alle scouts nu van die belachelijk fluo vestjes dragen, als ze security doen. Ken je de affiche nog van Rock werchter 2007 nog? Awel dat komt aardig in de buurt.


De fuif bracht wel flink wat jeugdsentiment met zich mee. Bijna tien jaartje geleden kwam ik hier mijn lieve vrouwtje tegen. Het begon toen allemaal heel onschuldig, maar na de fuif was het aan. Bingo.

Losing streak

Ik ben op squashvlak blijkbaar in een losing streak terechtgekomen. Mijn sympathieke broertje Sander zadelde me de laatste tijd op met twee nederlagen en dit in even veel wedstrijden. Niet echt goed bezig Frank, zou ik denken.

Maar daar komt dra een einde aan. Broeder, weet dat mijn squashwraak zoet zal zijn. You are going down, loser boy.

PS : Voor de rest niks dan lof voor de Sakke ;-)

Een verhaal over tic tacjes

We moeten onze hersenhelften terug wat meer leren gebruiken.
Begin alvast terug verhalen te schrijven om de linkerkant te stimuleren.

-"Ja ja, het is al goed Jef."


Bij deze schrijf ik een verhaaltje rond een vraagstuk dat ik onlangs moest oplossen. Het is een standaard vraagstuk uit het 5de leerjaar.
Peanuts voor jullie.
Mijn verhaal berust louter op fictieve feiten, maar bevat personen geplukt uit het dagelijkse leven.

We starten het verhaal negentien jaar geleden.

Het is vandaag Frankje's eerste schooldag. Hij krijgt van zijn mama een doosje tic tacjes mee naar school, joepie jee.
Ooh wat is hij blij. Er steken exact 180 tic tacjes in zijn doosje. Veel hé?

-"Dank je mams, je bent de beste."
-"Ik denk dat ik er 181 in krijg, als ik maar hard genoeg prop."
-"Maar dat telt natuurlijk niet."



Maar o wee, wie hebben we daar? Het zijn die twee deugnieten Tony en de Sakke. Ik vrees dat ze weer een apestreek willen uithalen met dekleine Frank. Hun mama is namelijk vergeten om tic tacjes in hun doosjes te stoppen. Ze zijn pissed.

-"Laten we snode plannen smeden om dat kleine ettertje zijn tic tacjes te ontvreemden!" zei de Sakke.
-"Ja, dan is het onze vol en het zijne leeg, ha ha ha." lachte Tony gemeen.
-"Inderdaad, we hebben het op zijn doosje met heerlijk frisse tic tacjes gemund." gniffelde de Sakke.

Zo gezegd zo gedaan. De twee kwajongens trokken Frank bij de oren en sloegen op zijn bakkes.
Bats! Knal! Boem! Superman style.
Het was gelukt, met als resultaat hun doosjes volgepropt met tic tacjes. Er kon er geen enkel meer bij.
Frank was minder fortuinlijk, hij moest met lege handen naar school. Daarbij was zijn oor nu 5 cm langer, zijn doosje helemaal leeg en zijn bakkes deed zeer. Sakke deed slip slip beebeeke en riep

-"Haha, nu steken jouw 180 tic tacjes lekker in onze doosjes."

Flank zijn lepliek was niet van de poes, met 1 tand mindel splak hij de wijze woolden.

-"Bluut, als ik wou, dan walen het el zelfs 181."
-"Maal dan moest je heel hald duwen."
-"En dat telt natuullijk niet."

Nu wordt het moeilijk. Goed opletten dus.

-"In mijn doosje geraken er exact 3 keer meer tic tacjes dan in uw dooske, Sakke!"
-"Ge zijt ne zeepsmoel Tony, da kan me niet schelen"
-"Mijn bakkes stinkt ten minste ni zo hard als het uwe"

De ham vraag
Hoeveel tic tacjes kan Tony in één keer in zijn mond kan proppen?
Hij is in staat om heel zijn dooske achterover te kappen. Moeilijk hee?