Bali roept

Yolan maakte Argentië onveilig, Saidja trok door Zuid-Amerika. Gebroeder Sander kon niet achterblijven. hij hoorde Bali roepen. Door zijn geweldig goed uitkomende oprotpremie kan hij drie maanden aan een stuk op Bali de bloemekes buiten zetten. Niet slecht.

Bali, waar ligt dat ergens? Maakt dat feitelijk iets uit?
Het enigste wat ik erover weet is dat je er kan duiken, het er lekker warm is en dat het ver weg ligt. Wat moet een mens nog meer hebben?

Sakke, laat die Balinezen daar een poepje ruiken. En zet af en toe op Facebook een bewijs wij allemaal ongelijk hebben met hier te blijven. dat je je daar rot aan het amuseren bent. Aarzel vooral niet om je horizon te verruimen en bezoek eventueel nog wat zalige Aziatische landjes.

Diareos mossiklettos

Deze ochtend vertrok mijn gekke zusje op wereldtournee. We zijn haar met z'n allen gaan uitzwaaien en het afscheid deed pijn.

Saïdja stort zich samen met haar vriendinnetje in een hels avontuur. Twee blonde chicks die Latijns Amerika gaan doorkruisen op negen maanden tijd. Dat ruikt naar onvoorziene omstandigheden en nog geen klein beetje.

Gelukkig voor Saïdja heeft ze alle troeven in eigen handen. Ze is niet aan haar proefstuk toe op het vlak van hete vuren. Ooit bouwde ze mee aan een schooltje in Oeganda en later onderzocht ze krabben in Zuid-Afrika voor haar thesis. Latijns Amerika is een logische volgende stap in haar leuke leventje.

Toch houden we ons hart vast dat ze, zoals altijd, steeds op haar pootjes terecht zal komen. Want ze laat ons toch een beetje achter met een rugzak vol twijfels.


Zuid Amerika is ruwer, onveiliger en verder weg. Op de koop toe zijn ze van plan om ginds 2 brommers te kopen. Met de brommer Ché Guevarra achterna: "diareos mossikletta's". Saïdja is trouwens de enigste met een geldig mottorrijbewijs, maar dat is naar het schijnt geen probleem ;).

Saidja, gekke zus, geniet van je reis, maar zijt godverdorie pokke voorzichtig.
Dikke kussen gekkie! Joehoew! Ik zal je blog zeker volgen.

Yolan verlaat het moederschaap

De scouts noemden hem pauwenstaart gouden spontaan damhert, maar dat vond ik een beetje gay. Zijn vrienden noemden hem de Gilein, maar dat is feitelijk nog een beetje stommer. Mijn ouders noemden hem Yolan, zoon van Thorgal. Laat ik het daar maar op houden.

Yolan, oftewel mijn jongste broertje, voelde het knagen en ontdekte dat er nog iets ontbrak in zijn mooie leventje. Ervaring was het woord dat hij zocht. En daar paste hij een mouw aan.

Binnen een dikke week vertrekt hij naar een gastgezin in het Argentijnse Buenos Aires. "Na een jaartje Argentinië kan ik die twee loebassen van grote broeders wel aan." moet hij gedacht hebben.

Een jaar zonder zekerheden, een vreemde taal leren, in een ander bed slapen en een andere mentaliteit, een andere cultuur ...
Het zal daar wat zijn.

Ik hoop dat onze Yolan met volle teugen geniet van dat grote avontuur, dat hij kan proeven van het onbekende.

Yolan, vergeet niet te bloggen op je spik-splinter-nieuwe blog! We gaan u missen voor al uw toffe en zo(a)tte fratsen.

Jaloers, want wij zijn weg

Moosability is op vakantie samen met Veerle, Peskaal én zijn sexy wuvve.
Dat is hier vollen bak geven! Niet jaloers?

We huren een gezellig villaatje in het hartje van de Provence, op nog geen boogscheet van de villa van Brangelina. Nu al jaloers?

Het weer is hier zalig. Dat komt goed uit, want onze zwimmingpoel is minstens 20m lang en 80m breed en dan heb ik het nog niet eens over de diepte ervan. Ik overdrijf echt niet. Wie nu niet jaloers is....

Maar wij zijn niet niet de enigen die op reis zijn. Mister Jimablity maakt Bali en omstreken onveilig met zijn gekrulde deerne. Ik hoop dat we dit niet voor gaan hebben. Arme Jim. Daar ben ik absoluut niet jaloers op.

PS: Ik schreef deze post op voorhand. Niet doorvertellen he?