Pamperduiken

Prijsvraag : Zoek de vrijgezel


Er doken nog enkele foto's op van de Makkalympics van ster-fotograaf Bjorn.

Onze sympathieke vrijgezel Makke, is degene met het mooie roze hoedje. In tegenstelling tot wat de pamper ons doet vermoeden, zit de vrijgezel dus rechts onderaan in beeld.

De foto is getrokken vlak voor het pamperduiken. Joeri, Frank en Rembert bereiden zich voor op voor deze spannende nieuwe discipline. Ze gaven zoals altijd het beste van zichzelf. De pamper was achteraf helemaal nat, maar wel van het water.

Zee allergie

Mijn vorige trip naar zee deed al een alarm belletje rinkelen. Maar nu is er geen twijfel meer mogelijk. Ik ben absoluut niet bestand tegen Belgisch zeewater.

Het begon nochtans als een doorsnee dagje aan zee.
De zon brandde hevig op mijn rug. Miniscule zweetdruppeltjes parelden op mijn warme huid. We speelden petanque, leerden jongleren, lazen een boekje, deden het mopke van het verse brood, ....
Sex on the beach was nooit ver weg.

Maar dan maakte ik een misser van formaat. Dartel als een veulen, plonste ik door de Kokzijdische golven. Toen ik de golven voor de tweede maal trotseerde, sprak het afwaswater van de zee me toe:

-"Nu is het genoeg geweest makker!"
-"Gij ziet hier niet meer welkom!"
-"Abra kadabra ka bubbelhuid!"
-"Wees vol bubbels en dat ik u hier nooit meer zie."

Miljaar, vol ongeloof staarde ik naar mijn huid. Waar was mijn gave babyvelletje gebleven? Mijn buik en rug stonden vol met schubben. Overal zag ik bubbels zo dik als zweren. Onmiddelijk werd alarmfase drie van het rampenplan afgekondigd. Er waren drie werkpunten:

• evacuatie
• afspoelatie
• reanimatie (gelukkig niet nodig deze keer)

Gelukkig kon ik rekenen op de alertheid van mijn vriendjes. Nog geen tien minuutjes later stond ik naakt onder de douche! Zo kon ik me zuiveren van het allergene zeewater.
Voor geen geld van de wereld krijgen ze me nog in het water van de Noordzee.

Trip naar zee

Joepie we zijn terug van de Belgische kust, deze keer was Westende aan de beurt. Het weer kon beter, maar de sfeer zat er goed in. Mister Steven Zwet en Denise hadden de eer om ons te vergezellen in ons huisje aan zee. Omdat de zon op zaterdag een vergeefse poging deed om te schijnen trokken wij naar het strand van Westende voor een dubbele portie Belgische kust. Slecht idee bleek achteraf. Het leek eerder op een slechte versie van windkracht 10. Ik zetten een pracht van een prestatie neer als slachtoffer.

Reconstructie van de feiten
Steven en Frank spelen braafjes in de golven, plets plets.
Van al dat ravotten voelt Frank zich nogal vermoeid. Hij slentert naar the girls om te recuperen. De aandachtige toerist merkt nu al op dat Frank er ewa grauwkes uit ziet.

Frank kruipt lekker dicht bij Tinte onder de stranhanddoek. hij krijgt het kouder en kouder en trekt zijn T-shirt aan. Vanaf nu gaat het enkel nog bergafwaarts met onze held ;)
Frank rilt en bibbert, hij begint zelfs een beetje te ijlen. Men situeert dikke plekken op zijn armen en zijn rug. Is dit een allergische reactie?
Frank voelt braakneigingen opkomen en er staat een matrix van groene fluoriserende bollekes op zijn netvlies gebrand. De vriendjes van Frank achten de tijd rijp om de Westendse kustwacht erbij te halen. Op naar de redderskabine 20 meter verder.
Op deze helse tocht gaat Frank de driemaal door zijn knietjes.

- Frank : "Oei, alles wordt wit rond mijn ogen, ik zie overal groene fluoriserende bollekes. Steven, ziet gij die zwarte plekken op uw armen ook?".
- Steven : "Neen".
- Redder : "Gaat het? Heeft diene iets gepakt? Doet diene altijd zo raar?".
- Steven Zwet: "Niet meer dan anders.".
- Redder : "Heeft hem suikerziekte?".
- Tinte neemt over : "Neen".



Uiteindelijk komt alles goed. De redders bellen de dokter van wacht op en Tinte speelt voor nachtzuster :)
Na een dik uur arriveert de dokter. Ze onderzoekt mij ten gronden, maar weet niet veel raad met de tegenstrijdige symptomen die Frank vertoont. Ze komt uit op twee hypotheses.

• Iets slechts gegeten en daarna bevangen door de koude.


• Erger scenario : hartritmestoornissen.

Ze raadt me aan om naar het hospitaal te gaan en daar mijn hart te laten onderzoeken, creepy shit.

PS: Volgens de Steven waren het in feite allemaal sexy redsters die er enkel op uit waren om hun telefoonnr in mijnen broekzak te deponeren. Tis toch een pateeke ze.