Een beetje nerveus

Ik sta op springen. Ik weet met mezelf genen blijf. Morgen zal mijn eerste televisie optreden een feit zijn.

Mijn voorbereiding

Al heel mijn leven hang ik het kind uit

Deze week ben ik netjes op tijd slapen

Ik leerde de Belgische provincies van buiten (met hun hoofdsteden erbij en al).

Hopelijk ben ik tegen morgen wat gekalmeerd. Want o wee indien mijn tics nerveus naar boven komen. Die zijn ronduit gênant.

Ik froemel dan heel de tijd aan mijn mini sikje. Of dan wrijf ik aan mijne neus, schoon zicht voor televisie kijken Vlaanderen. En Frankske denkt eraan, vooral niet beginnen kolken!

Het grappige is dat het een beetje in de familie zit. De Yolan en de Sander doen juist hetzelfde. Haha. Ik ga slapen.