Soms bof ik nogal dat ik fotografie studeer. Zo liep ik onlangs door Kortenberg en iemand opende zijn garagedeur. Het leek wel de grot van Aladin. Ik wist niet wat ik zag, allemaal spulletjes, spulletjes en nog een spulletjes. De nieuwsgierigheid in mij nam over, dit moest ik gaan ontdekken.
Blijkbaar was Freddy een verzamelaar, ons gesprek ging zo :
- "Hallo, ik ben de moose, u houdt precies nogal van verzamelen."
- "Ja, ik smijt nikse weg."
- "Mag ik daar eens foto's van komen trekken? Ik doe avondcursus fotografie."
- "Geen probleem"
- "Mag ik dan uw emailadres hebben?"
- "Ik heb gene computer."
- "Mag ik dan uw telefoon nummer? "
- "Ik heb gene werkende telefoon, enkel 20 oude, maar die gaan niet meer. Je moet gewoon kijken of mijn auto voor de deur staat en aanbellen."
- "Slik"
De woensdag daarna was ik van de partij om foto's te trekken. Ik kon mijn ogen niet geloven. Zo veel zippo's, posters, oude wapens, klokken, brommers, fietsen, Michelin popjes, oude radio's, oude camera's allemaal bij elkaar. Op elkaar gestapeld als 1 massief blok nostalgie. Freddy you rock!
Posts tonen met het label fotografie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label fotografie. Alle posts tonen
woensdag 6 januari 2016
donderdag 12 maart 2015
Lesje fotografie over rosse poesjes
Ik leer momenteel wat bij over fotografie. Een beetje een mix van alles : sluitertijden, compositie, mega bitchels, belichting, contrast, stops, diafragma, ...Dia watte ? Maar natuurlijk geen theorie zonder praktijk.
Ons Rosje kwam langs de poort binnen gemankeld en ja het kon geen toeval zijn. Ik had mijn camera in de aanslag. Een rosse poes trekken, dat gaat hier hits opleveren dacht ik bij mij eigen.
Vliegensvlug haalde ik mijn camera uit het hoesje en drukte halfzacht op het knopje. De camera deed waar het goed in was .... licht meten. Mijn lens zoomt niet, dus ik moest wel bukken. Razend snel regelde ik mijn ISO nog wat bij en opende het diafragma nog een stop of 3 tot 2.8.
En 125 ms later stond dit als een raw bestand op mijn geheugenkaartje gegrift. Voor eeuwig en altijd, allee toch zeker voor een kwartier
Lightroom deed de rest en vanaf nu zit Tine opgescheept met onze kat als desktop achtergrond .
Wat de toeksomst zal brengen weet niemand.
Ons Rosje kwam langs de poort binnen gemankeld en ja het kon geen toeval zijn. Ik had mijn camera in de aanslag. Een rosse poes trekken, dat gaat hier hits opleveren dacht ik bij mij eigen.
Vliegensvlug haalde ik mijn camera uit het hoesje en drukte halfzacht op het knopje. De camera deed waar het goed in was .... licht meten. Mijn lens zoomt niet, dus ik moest wel bukken. Razend snel regelde ik mijn ISO nog wat bij en opende het diafragma nog een stop of 3 tot 2.8.
En 125 ms later stond dit als een raw bestand op mijn geheugenkaartje gegrift. Voor eeuwig en altijd, allee toch zeker voor een kwartier
Lightroom deed de rest en vanaf nu zit Tine opgescheept met onze kat als desktop achtergrond .
Wat de toeksomst zal brengen weet niemand.
Labels:
digitale fotografie,
exposure,
foto,
fotografie,
kat,
nabewerking,
poesje,
witbalans
donderdag 20 oktober 2011
Jongste Bouwvakkersspleet ter wereld
Rob heeft een record gevestigd. Hij is officiëel het jongste manneke, dat een bouwvakkersspleet van breder dan 2 cm ten toon kon spreiden. Felicitaties van de jury. Daar gaat hij nog heel ver mee komen, ik ben zo fier. Deze foto is niet getrukkeerd!
zaterdag 5 september 2009
dinsdag 2 december 2008
Vruchtbaar weekend
Nu onze vriendjes Jef en Kaar in het verre Ravels zijn gaan wonen, moeten we al een weekendje aan zee plannen, om elkaar nog eens tegen het lijf te kunnen lopen. Dat hebben we dan ook gedaan.
Man, het was berekoud op het strand van Westende. Het zonnetje wou niet schijnen en de wind zat tegen, maar dat kon je aan onze opgetogen gezichtjes niet zien. We haalden werkelijk alles uit ons weekend, wat er uit te halen viel.
De geplande activiteiten waren niet van de poes. Een actie-spring-eens-omhoog-en-terug-omlaag fotoreportage hier, een Oostendse bioscoop bezoekje daar, een unieke briefkaart weer ergens anders.
Onze persoonlijke hoogtepunten:
Man, het was berekoud op het strand van Westende. Het zonnetje wou niet schijnen en de wind zat tegen, maar dat kon je aan onze opgetogen gezichtjes niet zien. We haalden werkelijk alles uit ons weekend, wat er uit te halen viel.
Onze persoonlijke hoogtepunten:
- Tinte domineerde het BUZZ-kwis gebeuren
- Karen scheerde hoge toppen tijdens het spontaan op de foto staan
- Jef speelde weer zijn eigen sexy zelve
- De moose werd bekroond tot kampioen deserteur
zaterdag 22 november 2008
Trainstation spotting
Ik vind foto's trekken belangrijk. Sommige foto's zijn van onschatbare waarde. Hoog tijd om mijn fotografische kennis wat bij te schaven. Daarom las ik onlangs het meesterwerk fotografie voor dummies. Na een poos kreeg ik de indruk dat het boek toch al een beetje gedateerd was. Zeker na het lezen van deze passage:
"Binnenkort komen er ook digitale toestellen op de markt. Hiermee kan je foto's verzenden via email, dat is elektronische briefwissseling."
Maar de theorie en de voorwaarden om geslaagde foto's te trekken, zijn tijdloos: besteed veel aandacht aan de achtergrond en het licht. Licht verandert immers voortdurend van kleur en intensiteit. (Denk maar aan ochtendlicht, middagzon, avondschemer, mistige dag, lentezonnetje, schaduwspel, guur herfstweer.... )

Oefening baart kunst, trek daarom vaak en overal foto's. Ik koos het ontwakende station van Leuven als eerste prooi. Sniper gewijs schoot ik enkele leuke foto's in het ochtendduister. Trainstation spotting noemen ze dat.


"Binnenkort komen er ook digitale toestellen op de markt. Hiermee kan je foto's verzenden via email, dat is elektronische briefwissseling."
Maar de theorie en de voorwaarden om geslaagde foto's te trekken, zijn tijdloos: besteed veel aandacht aan de achtergrond en het licht. Licht verandert immers voortdurend van kleur en intensiteit. (Denk maar aan ochtendlicht, middagzon, avondschemer, mistige dag, lentezonnetje, schaduwspel, guur herfstweer.... )
Oefening baart kunst, trek daarom vaak en overal foto's. Ik koos het ontwakende station van Leuven als eerste prooi. Sniper gewijs schoot ik enkele leuke foto's in het ochtendduister. Trainstation spotting noemen ze dat.
Abonneren op:
Posts (Atom)



