Drollenweek

Educatief als die Hollanders zijn, organiseren ze in Safaripark de Beekse Bergen nu de week van de drol. Of zoals zij het zouden zeggen, het is 'poepweek'.

Als dat niet geweldig is. Ik ben alvast helemaal mee.

Hoogst waarschijnlijk een geweldig item om aan te snijden tijdens hetwarme maal. Maar wel af te raden als je stoofvlees aan het eten zou zijn.

Naar het schijnt zijn er zelfs emmertjes olifantengelei te koop. Niet om de gang mee in te smeren, maar om de rozen te bemesten. Dat zullen wel knoerten van rozenblaadjes worden.

Ik ben een echte marathonloper

Het mag gezegd worden. De marathon van Brussel 2010 was een feest editie. Een zalig zonnetje, geen wind en niet te warm. Enkel het begin was moeilijk : opstaan om 6 uur smorgens, dan wat koude spaghetti slierten naar binnen werken met een banaan en nadien om 7 u met de trein richting Brussel vertrekken.

Voor de start praat ik af en toe eens met wat medelopers over hun voorbereiding en hun doel van de dag. Ik knijp in een oude man zijn neptieten en zet me schrap voor een geweldige apotheose van meer dan 4 maanden voorbereiding. Het kan niet meer stuk met mijn meer dan 1000 km voorbereiding en 3 u 30 als doel.

Ik besluit te starten aan de rode 3u 45 ballonnen. Toffe pee die daar onder hangt. Op deze manier vertrek ik een scheet later dan de gele 3u30 ballonnen. Als ik die bijhaal of daarbij blijf, haal ik mijn doel zowiesow.

We zijn vertrokken. Na 3km loop ik op 15 meter achter de gele ballonnen. Ik merk wel dat ze de eerste kilometers voorliggen op schema. Dat is waarschijnlijk om het verval van de laatste 10 km een beetje op te kunnen vangen.

Na 16 km besluit ik de gele ballonnen in te halen. We vertrekken richting Tervuren. Stillekes aan begin ik te beseffen dat het tempo goed ligt, dat ik niet ga moeten gaan kakken, maar dat mijn maag wel nogal wat borrelt. De bevoorading is op zijn minst interessant te noemen. Om de 2,5 km slagen ze u om uw oren met waterkes, AA drinks, bananen, personal drinks, een AA gelleke. Op de koop toe had ik nog druivensuiker, nen energiedrink en een graanreep mee. Beurps borrel burp.

Op weg naar Tervuren zie ik de Keniaan Levy Matebo al terug richting grote markt hossen. Uiteindelijk wint die gozer. Met hossen bedoel ik tegen 18.9 per uur over het asfalt vliegen. Pas een paar minuutjes later zie ik de eerste Belgen die strijden om het Belgisch kampioenschap marathonlopen. Ik zorg gewoon voor stabiele tussentijden. Telkens mooi aan het zelfde tempo haal ik beetje bij beetje de andere marathonlopers wat in. (op 10km 650 ste, op 21 km 550 ste, en dan op het einde ...)

Ik zie geweldige paleizen, tunnels, musea, stadsparken, triomfbogen en lege wegen de revue passeren. Het is een prachtige omloop. In het park van Tervuren denk ik plots met een glimlach "Vanaf nu is het nog enkel teruglopen". Nog 'maar' 15 km. Mijn tempo zakt niet, maar mijn hartslag begint toch wat aan de hoge kant te liggen. De gele ballonnen zijn nergens meer te bespeuren.

Feitelijk loopt er niets mis in deze marathon, de voorbereiding verliep gesmeerd, ik voel nergens geen pijntjes, geen darmen die opspelen, ik kan het tempo aanhouden enzovoort. Enkel mijn maag zit soms vol. En dan na 34 km geeft mijn hartslagmeter er de brui aan. Mijne Garmin 405 denkt dat er geen batterij meer over is en gaat in sleepstand. Paniek, ik moet nog een heel eind en weet plots absoluut niet meer hoe snel ik loop, of hoe laat het is. Het enigste dat ik kan doen is er stevig de pas in houden. Versnellen zit er absoluut niet meer in.

Km 35, het gaat nog wel, maar ik begin meer en meer te denken in termen van "nog maar 7 km te gaan, nog maar 6.5km, ...). Gelukkig komt nu de halve marathon samen met de echte marathon. Veel meer volk, maar wel 1?5 km trager dan deze kampioen. Goed voor de moraal dus.

De Tervurenlaan omhoog is veel langer, steiler en venijniger dan ik me kan herinneren van de 20 km door Brussel. Het zulllen die extra 20 km in de benen zijn die het em doen. Eenmaal bovenaan zie ik het Jubelpark, vanaf nu weet ik het zeker. Ik ga finishen en waarschijnlijk binnen mijn gestelde doeltijd.

Als bonus komt mijn Garmin uit de winterslaap. Ik ben een vijftal kilometers kwijt, maar kan nu terug controleren of mijn tempo niet afzakt. Enkel nog 3 km afdalen richting grote markt. In mijn hoofd blijf ik maar aftellen en uiteindelijk zie ik het bordje : nog 100 m.

Heerlijk ik kom aan en mijn emoties komen los. De ontlading is compleet. Deze medaille heb ik zo hard verdiend. Voor iedereen die me tips gaf, voor iedereen die me steunde, voor iedereen die me supporterde, voor al de tijd ten koste van mijn super gezinnetje en tot slot voor mezelf. Ik ben heel heel heel TROTS op mezelf!

De volledige einduitslag vind je hier, ik liep de marathon met nummer 1329. Uiteindelijk is mijn eindtijd 3 u 26 min en 14 sec geworden. Ik heb de 412ste tijd gelopen van de 2000 marathonlopers. Dat is 12.3 km per uur. Niet slecht voor een debuut marathon. Nu is het rusten geblazen. Bedankt iedereen.

Bescheiden blijven

Het is soms moeilijk om bescheiden te blijven, met zo een flinke dochter als die van ik.

Wat is jou talent?

Sommige mensen zullen nooit ontdekken wat hun talent is. En dat is jammer. Ik denk dat lopen één van mijn vele talenten is. Ik doe het graag en loop binnen 10 dagen mijn eerste marathon. Ik ontdekte mijn 'talent' toen ik me inschreef voor de 20km van Brussel. Omdat ik op korte termijn veel kon lopen en snel vooruit ging op vlak van snelheid en conditie bleef ik doorgaan.

Het talent van deze dame is wonderbaarlijk. Hoe zou ze daar op gekomen zijn? Niet voor Henin lovers.

Stretchen met een BV

Zeer aan je reet? Zure kuiten? Een beetje stijf in de benen?

Voorkom dit in de toekomst door lekker te stretchen met Elodie. Ze legt haarfijn uit hoe het moet. Ik volg Elodie Ouedraogo haar wijze raad op en doe het elke keer na mijn run.

Heb jij plots ook zo een zin ... om te stretchen?

One of these games

Af en toe speel ik wel eens graag een spelletje. Vooral als vooraf vaststaat dat ik meer kans heb om te winnen dan de rest. Ooit zat ik nog in een schaakclub, maar ik kreeg vooral matten rond mijn kop.

Eerder dit jaar stortte ik me op het pokeren. Een korte hevige pokerperiode later ben ik nu enkel nog maar verslaafd aan plants vs zombies. Jerumpf is ook al brainz aan het verdedigen. Heerlijk.

Toch gaat mijn voorkeur uit naar boardgames die weinig spelregels hebben, maar toch een beetje tactisch inzicht geen kwaad kan. Denk dan aan Dvon, Gipf, en nu ook splut. Dat is een game, uitgevonden door een Cronos collega. Ga zeker eens kijken op deze gamesite om te gaan splutten.

Ik rem niet voor kindjes

Ik rem niet voor kleine spelende meisjes. Toch niet als ik er al een paar keer ben overgereden. En zeker niet als het blijkt dat het maar een 3D-illusie is om het verkeer te remmen.

Wil je ook eens proberen om te zien of het plezant is om er over te scheuren ? Vlieg, rij of vaar dan naar Ecole Pauline Johnson Elemantary in West Vancouver (dat ligt dus wel in Cananda). En ge gaat snel moeten zijn, want het meisje speelt er maar voor één week. Hopenlijk experimenteren ze volgende keer met een troep Roma zigeuners of Joyce de Trog. Wie weet rem ik wel.

Dance like a white guy

Dansen en talent hebben is weer vollen bak in op televisie. So you stink and you dance audities zijn bezig en my name is ... staat ook in de ether.

Het niveau is niet altijd even hoog. En net dat bracht sommmige wetenschappers op het idee om te gaan onderzoeken waarom sommige blanke mannen zo slecht dansen. Meer in het bijzonder, hoe komt het toch dat het er allemaal zo knullig uit gaat zien?

Ze kwamen tot de conclusie dat vooral overdreven heupwiegen en het omhoog en zijwaarts gooien van armen en benen een must is voor de zogenaamde white guy's dance. Maar je kan de moves zelf ook leren. Veel succes.

Daar hoort natuurlijk een geweldig filmpje bij en nog een beter.

Beste overacting scene ever

Op het vlak van overacting, kunnen de Indische televisie er wel wat van. Remember Sri Lanka television. Hun taktiek is simpel, op zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk emoties bij het publiek loswekken. Soms tot in het absurde af, zodat het toch weer geniaal wordt.

Bij het volgende filmpje, moest ik haast een traantje wegpinken. Zoveel emotie in anderhalve minuut tijd, dat kon ik bijna niet aan. Have fun.

Plants vs Zombies

Als je nog eens aan een spel verslaafd wil geraken kan ik 'Plants vs Zombies' ten zeerste aanraden. Plants vs zombies is een klassiek verdedigingsspel, maar lollig en fantastisch uitgevoerd.

Het verhaal gaat als volgt. De hongerige zombies willen je hersenen opvreten. Gelukkig proberen de planten je te redden van een afschuwelijke dood. De levels zijn kort en krachtig, niet al te moeilijk, maar ook niet te simpel.

De karakters van de zombies zijn steengoed uitgewerkt en leuk getekend. Ook de wapens en type zombies zijn geweldig. Ooit al van de polsstokspringzombie gehoord? Of van de zombie met een verkeerskegel op het hoofd? Ik dacht het niet. Er bestaat zelfs een liedje van dat grappiger wordt, naarmate je meer verslaafd bent geraakt.